του Δημήτρη Τζιαντζή
Μια από τις πιο γνωστές δεξιές αφηγήσεις είναι ότι για το μαύρο χάλι της ελληνικής οικονομίας και των επιχειρήσεων ευθύνεται δήθεν η Αριστερά που μισεί την επιχειρηματικότητα και την έχει «δαιμονοποιήσει». Αυτό το παιχνίδι της μετάθεσης ευθύνης αποτελεί επέκταση του αφηγήματος ότι για την κρίση δεν ευθύνονται τα κόμματα που κυβέρνησαν τον τόπο ούτε και η βαθιά διεφθαρμένη και παρασιτική αστική τάξη αλλά ευθύνεται και πάλι ο λαός και η κοινωνική Αριστερά που «όλο ζητούσε περισσότερα» για τους εργαζόμενους. Το τελευταίο διάστημα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και η αξιωματική αντιπολίτευση θυμίζουν τα καταστήματα της δεκαετίας του ’50 που έβγαιναν με ένα μεγάφωνο και φώναζαν «το αφεντικό τρελάθηκε, τα δίνει όλα κοψοχρονιά»! Η «επενδυτική» πλειοδοσία Μητσοτάκη και Τσίπρα θυμίζει τις μέρες δόξας της αρπαχτής του εμπόρου που φαλίρισε.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης, υποδεχόμενος την περασμένη εβδομάδα στα γραφεία της ΝΔ τους εκπροσώπους των «κοινωνικών εταίρων», επισήμανε στους συνομιλητές του πως «αν θέλετε να γίνουν επενδύσεις, ήρθατε στη σωστή διεύθυνση. Δεν είναι το Μέγαρο Μαξίμου. Είναι εδώ, Πειραιώς 62». Ο Μητσοτάκης, πάνω στα ερείπια που δημιούργησε η πολιτική που υπηρέτησε και ως υπουργός, ουσιαστικά λέει στη νεολαία, την οποία έσπρωξε στην ανεργία και στο περιθώριο, πως αν ξεχάσει «δογματισμούς και στρεβλώσεις» –όπως συμβάσεις εργασίας, απεργίες, παλιές εργασιακές κατακτήσεις– θα ανοίξουν οι δουλειές και πως η ανάπτυξη και οι θέσεις εργασίας θα έρθουν μέσα από τον ιδιωτικό τομέα και τις ιδιωτικές επενδύσεις. Από την άλλη πλευρά, ο Αλέξης Τσίπρας καλεί τους επιχειρηματίες να δουν την Ελλάδα ως έναν «εξαιρετικά σημαντικό και ελκυστικό επενδυτικό προορισμό» .
Στο πλαίσιο της «επενδυτικής» επικοινωνιακής εκστρατείας, ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφτηκε δύο από τις πιο πετυχημένες επιχειρήσεις στον ελληνικό χώρο: το εργοστάσιο της βιομηχανίας Παπαστράτος-Philip Morris στον Ασπρόπυργο Αττικής και τις εγκαταστάσεις της εταιρείας καλλυντικών Apivita που εξαγοράστηκε πριν λίγους μήνες από την ισπανική Puig. Στην ομιλία στην Apivita, ο πρωθυπουργός προσπάθησε να συμβιβάσει το νέο του έρωτα με την επιχειρηματικότητα με τη ρητορική για ένα «άλλο μοντέλο ανάπτυξης» στο οποίο το κέρδος δεν θα είναι αυτοσκοπός. Και το μοντέλο αυτό υποτίθεται εκπροσωπεί η Apivita, λες και είναι κάποια κοινωφελής ή φιλανθρωπική επιχείρηση.
«Η Ελλάδα είναι μια πραγματική ευκαιρία, μετά από μια τόσο μεγάλη εσωτερική υποτίμηση και μεταρρυθμιστική προσπάθεια», είπε στην ομιλία του στους γάλλους επιχειρηματίες, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Μακρόν, τονίζοντας ότι δεν έχει υπάρξει άλλη χώρα στην Ευρώπη με …τόσο μεγάλη μεταρρυθμιστική προσπάθεια σε τόσο μικρό διάστημα. «Επενδύστε και γι’ αυτή σας την επιλογή δεν θα μετανιώσετε», είπε χαρακτηριστικά. Κατ’ ουσία, το μόνο που κάνει την Ελλάδα ελκυστική είναι η ραγδαία υποβάθμιση του ελληνικού καπιταλισμού, η συμπίεση των μισθών και η δραματική μείωση της αξίας του δημόσιου πλούτου της χώρας. Οι παλιές μετοχές των τραπεζών μηδενίστηκαν, η αγορά σε πολλούς τομείς έχει νεκρώσει ενώ κερδοφόρα κρατικά μονοπώλια πωλούνται σε ένα πολύ μικρό κλάσμα της αξίας που είχαν πριν την ένταξη της χώρας στα μνημόνια.
Οι υποσχέσεις για νέες δουλειές που θα έρθουν μέσα από τις ιδιωτικές επενδύσεις αποτελούν το καρότο για την πιο βαθιά και πειθήνια αποδοχή της σημερινής μνημονιακής παράνοιας. Μην ξεχνάμε ότι το περίφημο πακέτο Γιούνκερ πλασαριζόταν από τον Αντώνη Σαμαρά το 2015 ως …το νέο σχέδιο Μάρσαλ ύψους 315 δισ. ευρώ για ανάπτυξη. Στην πορεία, όπως αποδείχτηκε, το πακέτο απλά ενίσχυε τις ιδιωτικές επιχειρήσεις με τις ελληνικές να αποδεικνύονται ανίκανες να επωφεληθούν από αυτό. Στη συνέχεια, για πάνω από δύο χρόνια, ο Αλέξης Τσίπρας υποσχόταν την ένταξη της χώρας στο πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» η οποία, μαζί με τη ρύθμιση του χρέους, θα αποτελούσε «την Ιθάκη μας».
Η σταδιακή μεταμόρφωση του Αλέξη Τσίπρα, από τον ριζοσπάστη που θα «σχίσει τα μνημόνια» σε τελάλη επενδυτικών ευκαιριών, συμβολίζει ουσιαστικά την πολιτική παρακμή του ΣΥΡΙΖΑ. Θυμίζει μικρογραφία του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ που από αρχηγός της δεύτερης ισχυρότερης χώρας του κόσμου, κατάντησε στα γεράματα να διαφημίζει την Pizza Hut. Η «ποιότητα» των επενδυτών που προσελκύει η επενδυτική εκστρατεία της κυβέρνησης, με τα αποικιοκρατικά κίνητρα φοροασυλίας και διευκολύνσεων που υπόσχεται, είναι χειρότερη και από την ποιότητα των τουριστικών πακέτων «all inclusive». Τα ξενοδοχεία σχεδόν γεμάτα, τα πολυτελή αυτοκίνητα γεμάτα με επενδυτές επίσης, όμως ο κόσμος αυτός δεν ξοδεύει καθώς η όποια αναιμική ανάπτυξη έχει πήλινα πόδια.
