Οι «ξένες πλάτες» δεν φέρνουν «ασφάλεια»

Τα ανταλλάγματα δεν θα είναι μόνον η Σούδα και οι βάσεις

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΡΚΟΥ

To ρεπορτάζ της Κα­θημερινής, την πε­ρασμένη Δευτέρα για την ένοπλη αμε­ρικανική και γαλλι­κή εμπλοκή στις γεωτρήσεις που ξεκίνησαν εντός της κυπριακής ΑΟΖ, αποδίδει σε κυβερνητικούς κύκλους την εκτίμηση ότι «στους σχεδιασμούς του Μαξίμου φαίνε­ται ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι οι Ελληνες πολίτες αι­σθάνονται πως, σε αυτή την κρίσι­μη διεθνή συγκυρία, η σύσφιγξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ αυξάνει το αίσθημα ασφάλειας».

Η αναγκαιότητα να τονιστεί το «αίσθημα ασφάλειας» από την κυβέρνηση και την συγκεκριμέ­νη εφημερίδα απηχεί τις καθόλου αβάσιμες, λαϊκές αλλά και ευρύτε­ρες ανησυχίες για την πιθανότητα ανεξέλεγκτης πορείας στον ελληνο­τουρκικό ανταγωνισμό. Και πώς να μην είναι έτσι;

Όταν γύρω από το γεωτρύπανο «Γουέστ Καπέλα» της γαλλικής Το­τάλ και της ιταλικής ΕΝΙ, συνωστί­ζονται ένα αμερικανικό αεροπλανο­φόρο, το Τζορτς Μπους και όλα τα πλοία συνοδείας τους για να αντιμε­τωπίσουν δυο τουρκικές φρεγάτες; Όταν, λίγο παραπέρα, στη Λεμεσό, καταπλέουν δυο γαλλικές φρεγάτες ανθυποβρυχιακού και αντιεροπορι­κού πολέμου για να προστατεύσουν τα συμφέροντα της πολυεθνικής τους. Κι όταν μαθαίνουμε από τον Τύπο, ότι το Τζορτζ Μπους μπλόκα­ρε τις τουρκικές συχνότητες…

Τα κοιτάσματα εντός της ΑΟΖ του νησιού ανήκουν στον ελλη­νοκυπριακό και τουρκοκυπρια­κό λαό. Η κυπριακή κυβέρνηση και η ελληνοκυπριακή αστική τά­ξη, με τη στήριξη της ελληνικής, αποφάσισαν την ιδιωτικοποίηση και το ξεπούλημα των κοιτασμά­των, της εξόρυξης και της μεταφο­ράς του αερίου στις πολυεθνικές, αντί να ακολουθήσουν μια κρατι­κή λαϊκή επίταξή τους σε όφελος και των δυο λαών, ακολουθώντας έναν ανεξάρτητο, φιλειρηνικό, αντι­ιμπεριαλιστικό δρόμο συνεργασίας με τους άλλους λαούς της περιο­χής. Αποφάσισαν να στηριχθούν στις αμερικανικές, γαλλικές, βρε­τανικές και ισραηλινές «ξένες πλά­τες» για να πάρουν το μερίδιο που τους αναλογεί.

Δεν διδάχτηκαν τίποτε από τη Συρία, όπου η ένταξη του Άσαντ στους ανταγωνισμούς των ενεργει­ακών κολοσσών οδήγησε στην κό­λαση που βιώνει σήμερα ο συρια­κός λαός.

Στην Κύπρο άνοιξε ο δρόμος για τη μεγαλύτερη από το 1974 στρατιωτική δραστηριότητα πάνω και γύρω από το νησί. Δεν διδά­χτηκαν τίποτε και από τη δική τους εμπειρία: η χούντα επέλεξε να κάνει το ίδιο, να στηριχτεί στους αμερι­κανούς και το ΝΑΤΟ. Ούτε το ΝΑ­ΤΟ, ούτε οι ΗΠΑ τους έσωσαν.

Οι Τσίπρας-Κοτζιάς-Καμμένος αυταπατώνται ότι σήμερα οι ΗΠΑ θα σταθούν στο πλευρό τους δι­ότι αποτελούν τα «πιο καλά παι­διά» -ο Τραμπ εξέφρασε ανοιχτά το θαυμασμό του για τον Τσίπρα. Όμως, «καλύτερα παιδιά» για τις ΗΠΑ από τους συνταγματάρχες πράκτορές τους δεν υπήρχαν και δεν θα υπάρξουν ποτέ.

Αυταπατώνται ότι οι ΗΠΑ δεν θα στηρίξουν την Τουρκία αυτή τη φορά, διότι ο Ερντογάν στέκε­ται απέναντί τους. Δεν γνωρίζουν πόσο εύκολα οι αμερικανοί –γενι­κά οι ιμπεριαλιστές– μπορεί να αλ­λάξουν «εχθρούς» και «φίλους», ανάλογα με τα συμφέροντά τους.

Αλλά, αυτή τη στιγμή, το κύριο δεν είναι εκεί. Είναι στα «ανταλ­λάγματα». Η κυβέρνηση των ΣΥ­ΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πιστεύει ότι θα κα­θαρίσει με μια αναβάθμιση της Σούδας και, ίσως, με κάποια βά­ση ακόμη. Είναι βαθιά γελασμέ­νοι. Ο Τραμπ και το πιο επιθετικό τμήμα του αμερικανικού κεφαλαί­ου σαλπίζουν ήδη τους πολέμους της ύστερης εποχής του ολοκλη­ρωτικού καπιταλισμού. Μόνο που δεν είναι (και δεν μπορούν να εί­ναι) διατεθειμένοι να πληρώσουν μόνοι τους. Η Καθημερινή (η εφη­μερίδα με τις καλύτερες σχέσεις με τους αμερικανούς), σε ανύποπτο χρόνο, είχε κάνει λόγο για την ανά­γκη βαθύτερης και άμεσης εμπλο­κής του ελληνικού στρατού στους πολέμους της Μέσης Ανατολής. Με ανατριχιαστικό τρόπο εκτίμησε ότι αυτό σημαίνει πως η χώρα μας θα γίνει στόχος της «τζιχαντιστικής τρομοκρατίας», όπως η Γαλλία και η Βρετανία. Και προειδοποιούσε ότι πρέπει να «προετοιμαστούμε» και για αυτό το «ενδεχόμενο».

Αντιγράφουμε ρεπορτάζ του Βήματος της Τρίτης 11 Ιουλίου: «Μεγάλη άσκηση με την κωδική ονομασία “Τυφώνας” για την αντι­μετώπιση επιθέσεων από τζιχαντι­στές στο κέντρο της Αθήνας πραγ­ματοποιεί αύριο Τετάρτη –χωρίς να δημοσιοποιηθεί οτιδήποτε– η ΕΛΑΣ! Στην άσκηση θα συμμετέ­χουν 70 αξιωματικοί από κρίσιμες υπηρεσίες, ανάμεσα σε αυτούς και 10 από την Αντιτρομοκρατική Υπη­ρεσία» — που θα επιχειρήσουν να «χειριστούν […] σενάρια επιθέσεων ισλαμιστών σε ευρωπαϊκές χώρες, δηλαδή με εκρήξεις βόμβων σε δη­μόσιους χώρους, με επιθέσεις ενό­πλων εναντίον πολιτών σε κέντρα διασκέδασης αλλά και σε πρόκλη­ση πολλών θυμάτων από φορτηγά ή άλλα οχήματα που πέφτουν αιφ­νιδιαστικά κατά του πλήθους κλπ».

Μετά από αυτό, ποιος μπορεί να μιλά για «αίσθημα ασφάλειας»;