της Δανάης Μαραγκουδάκη
Σε εκτεταμένο ανασχηματισμό της κυβέρνησής του προχώρησε ο Εμανουέλ Μακρόν σε μια προσπάθεια να απαλλαγεί από το στίγμα των σκανδάλων που του «φόρεσαν» τέσσερις υπουργοί του, εκ των οποίων οι τρεις ανήκουν στο συνεργαζόμενο Δημοκρατικό Κίνημα (MoDem) του Φρανσουά Μπαϊρού. Αν και ο ανασχηματισμός ήταν προγραμματισμένος, η έκταση των αλλαγών ήταν τελικά μεγαλύτερη, προκαλώντας τους πρώτους σοβαρούς τριγμούς στο κυβερνητικό σχήμα προτού καλά-καλά κοπάσουν οι πανηγυρισμοί για την ευρεία πλειοψηφία που διασφάλισε μετά και τον δεύτερο γύρο των βουλευτικών εκλογών (308 από τις 577 έδρες, που φτάνουν στις 350 με τους 42 του Μπαϊρού).
Συγκεκριμένα, μέσα στην εβδομάδα, οι υπουργοί Άμυνας και Περιφερειακού Σχεδιασμού, Σιλβί Γκουλάρ και Ρισάρ Φεράν παραιτήθηκαν πριν καν αναλάβουν τα νέα τους καθήκοντα. Για τον μεν Φεράν, επικεφαλής της προεκλογικής καμπάνιας του Μακρόν, κυκλοφόρησαν φήμες ότι βοήθησε τη σύζυγό του να κερδίσει διαγωνισμούς στον κλάδο των ακινήτων και πως τοποθέτησε τα παιδιά του σε θέσεις στη γαλλική βουλή. Για την δε Γκουλάρ, υπάρχουν στοιχεία ότι πλήρωνε υπαλλήλους του κόμματος με χρήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το ίδιο συνέβη όμως και με τον ίδιο τον Μπαϊρού, καθώς και την στενή του συνεργάτιδα Μαριέλ ντε Σαρνέζ, που είχαν στην αρμοδιότητά τους τα υπουργεία Δικαιοσύνης και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων αντιστοίχως.
Όσο για τα νέα πρόσωπα του κυβερνητικού σχήματος, είναι σχετικά άγνωστα στον χώρο της πολιτικής, όπως και ο Μακρόν, όμως είναι αρκετά γνωστά στον χώρο των …επιχειρήσεων. Για παράδειγμα, η Νικόλ Μπελουμπέτ, η οποία αντικατέστησε τον Μπαϊρού, προέρχεται από το χώρο της δικηγορίας και ήταν η πρώτη γυναίκα στο Συνταγματικό Συμβούλιο. Η Φλοράνς Παρλί πήρε την θέση της Γκουλάρ και αποτελεί ένα ακόμα δείγμα τεχνοκράτη, καθώς έχει περάσει από στελεχικές θέσεις σε εταιρείες μεταφορών όπως η αεροπορική Air France και η σιδηροδρομική SNCF.
Η ειρωνεία είναι ότι ο Μπαϊρού -ο άνθρωπος που έδωσε στον Μακρόν το πολιτικό «πιστοποιητικό» του λεγόμενου Κέντρου- είχε προλάβει να καταθέσει την προηγούμενη εβδομάδα ένα νομοσχέδιο για την αναβάθμιση της «ηθικής» των βουλευτών, στο πλαίσιο μάλιστα της γενικότερης προσπάθειας του νέου προέδρου της χώρας να ανανεώσει και να αναβαπτίσει τη δημόσια εικόνα της γαλλικής δημοκρατίας. Τελικά, όμως, προτού αλέκτωρ λαλήσαι τρις, ο ίδιος και οι συνεργάτες του παραιτήθηκαν εξαιτίας εμπλοκής τους σε «ανήθικη» διαχείριση πολιτικού χρήματος, αποδεικνύοντας ότι η κρίση και η σαπίλα έχουν προχωρήσει πολύ βαθιά και δεν αρκούν επικοινωνιακά τεχνάσματα για να αντιμετωπιστούν.
Βεβαίως, όπως ήταν αναμενόμενο, ο Μπαϊρού αρνήθηκε τις κατηγορίες, δηλώνοντας πως έχει πέσει θύμα «συκοφαντίας και δυσφήμισης», που τροφοδοτείται από τα κοινωνικά δίκτυα και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Όσο για τον Μακρόν, παρ’ ότι σε πρώτη φάση στήριξε τους βουλευτές του, τους οδήγησε σε παραίτηση, θέλοντας να μην συνδεθεί ευθέως και από νωρίς με τον «βούρκο». Εξάλλου, πώς αλλιώς θα μπορέσει ο πρώην τραπεζίτης να αποδείξει ότι «καθαρίζει» το πολιτικό τοπίο;
Σε κάθε περίπτωση, το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν έχει ξεκινήσει καθόλου καλά, επιβεβαιώνοντας πως η εντολή που του δόθηκε δεν αποτελεί παρά λύση ανάγκης ελλείψει μιας ορατής εναλλακτικής.
