Σοβαρές αναταράξεις και στα δύο μεγάλα συστημικά κόμματα στη Βρετανία, καθώς στους Συντηρητικούς άρχισε η κούρσα για την προεδρία, ενώ στους Εργατικούς αναπτύσσεται αντιπαράθεση γύρω από την παραμονή ή όχι του Κόρμπιν στην αρχηγία. Αριστερές οργανώσεις συντάσσονται υπέρ του Κόρμπιν, αντί να οργανώνουν τους εργατικούς αγώνες και την πάλη κατά της ΕΕ…
του Νίκου Καπιτσίνη (Ανταπόκριση από το Μπρίστολ)
Στον απόηχο της ιστορικής απόφασης του Βρετανικού λαού για έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, σημαντικές εξελίξεις εκτυλίσσονται σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο, που υπογραμμίζουν την ανάγκη για άμεσες κινηματικές διαδικασίες που θα εμβαθύνουν την αντι-ΕΕ πάλη. Από τη μία υπήρξε μεγάλη αναταραχή στις χρηματοπιστωτικές αγορές, η οποία, όμως, δείχνει να καταλαγιάζει, ως αποτέλεσμα της μεγάλης ισχύος της αγγλικής λίρας ως δυνατό νόμισμα στο παγκόσμιο οικονομικό πεδίο. Από την άλλη, όμως, αξιοσημείωτες εξελίξεις διαφαίνονται στο πολιτικό πεδίο του Ηνωμένου Βασιλείου.
Σε αυτό το πλαίσιο, μία εξαιρετικά μεγάλη πολιτική κρίση διαπερνά το κυβερνόν στρατόπεδο των συντηρητικών Τόρις. Στον απόηχο της παραίτησης Κάμερον και της πίεσης για νέο ηγέτη και πρωθυπουργό σημαντικές διεργασίες εκτυλίχθηκαν στο εσωτερικό του κόμματος το οποίο μέχρι τις αρχές Σεπτέμβρη θα έχει ορίσει το νέο αρχηγό και πρωθυπουργό που θα διαπραγματευθεί την έξοδο του ΗΒ από την ΕΕ, χωρίς να αποκλείονται οι εκπλήξεις για εθνικές εκλογές πριν από τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Λονδίνου και Βρυξελλών. Η κυρίαρχη κουβέντα στο εσωτερικό του κόμματος ήταν από ποιο στρατόπεδο (της παραμονής ή της εξόδου του ΗΒ από την ΕΕ) θα ήταν οι υποψήφιοι αρχηγοί κι αν θα μπορούσαν να έχουν ενωτικό λόγο που θα σταματούσε, έστω προσωρινά, τον τεράστιο διχασμό στο εσωτερικό των Τόρις. Το κόμμα αυτό είναι ουσιαστικά διαιρεμένο μεταξύ μελών και βουλευτών που είναι υπέρ και κατά της συμμετοχής στην ΕΕ. Μετά από πολλές κι έντονες φήμες, το μεγάλο φαβορί, ο μπροστάρης της συντηρητικής καμπάνιας για έξοδο από την ΕΕ, ο πρώην δήμαρχος Λονδίνου, Μπόρις Τζόνσον αποφάσισε να μην κατέβει σαν υποψήφιος. Δύο αναγνώσεις μπορούν να γίνουν σχετικά με την απόφαση αυτή. Πρώτον, ότι τον «πρόδωσε» ο δεύτερος τη τάξει στην καμπάνια της συντηρητικής εξόδου, ο πρώην υπουργός και στενός φίλος του Κάμερον, Μάικλ Γκόουβ, ο οποίος αποφάσισε να αποσύρει την υποστήριξή του στον Τζόνσον και να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του. Δεύτερον, ίσως ο Τζόνσον κατάλαβε ότι οι καταστάσεις που θα έπρεπε να διαχειριστεί τώρα θα ήταν πολύ δύσκολες και αποφάσισε να αφήσει την «καυτή πατάτα» σε άλλον, ώστε να εκμεταλλευτεί μετέπειτα ευκαιρία ώστε να γίνει ο ηγέτης των Τόρις. Εκτός από τον Γκόουβ, το μεγάλο φαβορί φαίνεται να είναι η Τερέζα Μέι. Η «μετριοπαθής» υπουργός Εσωτερικών εμφανίζεται ως εκείνη που μπορεί να ενώσει το διαιρεμένο κόμμα των Συντηρητικών. Ήταν μάλλον υπέρ της παραμονής του ΗΒ στην ΕΕ, κρατώντας, όμως μία εξαιρετικά διπλωματική και μετριοπαθή στάση σε όλη τη διάρκεια πριν το δημοψήφισμα. Υπάρχουν άλλοι τρεις υποψήφιοι, πρώην υπουργοί, δύο υπέρ της αποχώρησης και ένας κατά. Οι καταστάσεις στο κόμμα και στη Βρετανία θα επηρεαστούν από το νέο αρχηγό των Τόρις, και ειδικά από τη θέση του στο θέμα της ΕΕ.
Στο κόμμα των Εργατικών ο εμφύλιος που ξεκίνησε πέρσι συνεχίζεται, με βάση τον αρχηγό του, Κόρμπιν, ο οποίος εξελέγη προ έτους με την ψήφο πολλών αριστερών ανθρώπων, που αποτελούν τη βάση του κόμματος. Την ίδια ώρα οι βουλευτές του δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι την εκλογή του. Έτσι, μετά το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αρκετοί βουλευτές κατέθεσαν πρόταση δυσπιστίας εναντίον του Κόρμπιν, με τη δικαιολογία ότι αυτός δεν έδωσε μεγάλη σημασία στην καμπάνια για την παραμονή στην ΕΕ. Η πρόταση πέρασε συντριπτικά με 172 βουλευτές να ψηφίζουν υπέρ της πρότασης και μόλις 40 κατά, ενώ όλο το σκιώδες υπουργικό συμβούλιο των Εργατικών παραιτήθηκε. Πλέον, οι Εργατικοί είναι σε τεράστια κρίση. Ένα μεγάλο κύμα συμπαράστασης υπέρ του Κόρμπιν έχει αναπτυχθεί από αριστερές οργανώσεις και σωματεία, τα οποία αντί να οργανώνουν την απεργία των δασκάλων στις 5 Ιουλίου, επικεντρώνονται μόνο στην υποστήριξη του Κόρμπιν. Αξιοσημείωτο ότι 60,000 νέα μέλη γράφτηκαν στους Εργατικούς τις τελευταίες τέσσερις μέρες ώστε να στηρίξουν τον Κόρμπιν. Οι εξελίξεις αναμένονται σημαντικές με την εκλογή νέου αρχηγού να είναι πιθανή, παρόλο που ο Κόρμπιν εμφανίζεται αμετάπειστος να παραιτηθεί.
Στη συνέχεια, στην άλλη καμπάνια της εξόδου, με πρωτοστάτη τον Φάρατζ, υπάρχει μία εξέλιξη που δείχνει ότι πολιτικός χάρτης του ΗΒ αναδιατάσσεται σε μεγάλο βαθμό. Ο βασικός χρηματοδότης της δεύτερης συντηρητικής καμπάνιας εξόδου (Leave EU), ο Άαρον Μπανκς, δήλωσε πως επιθυμεί να στηρίξει ένα νέο κόμμα που θα αντικαταστήσει το Ukip. Το κόμμα αυτό θα συμπεριλάβει μέλη και των Συντηρητικών, και των Εργατικών αλλά και του Ukip. Τέλος, στο πλαίσιο αυτό, η πρωθυπουργός της Σκοτίας, Νίκολα Σέρτζον, συναντήθηκε με τον Γιουνκέρ στις Βρυξέλλες σε μια προσπάθεια να εντείνει τις πιέσεις της για την ανεξαρτησία της Σκοτίας και την άμεση ένταξή της στην ΕΕ.
Στην πλευρά της Αριστεράς, δυστυχώς οι ενέργειες μέχρις στιγμής δεν είναι οι αναμενόμενες. Μετά την απόφαση του δημοψηφίσματος, η αριστερή καμπάνια για την έξοδο (LEXIT) δείχνει πως βρίσκεται σε στασιμότητα, αν και όποιο συμπέρασμα είναι εξαιρετικά πρώιμο. Από την άλλη οι αριστερές οργανώσεις μεμονωμένα έχουν επικεντρωθεί στο κίνημα στήριξης του Κόρμπιν. Όμως, οι πιο κρίσιμες στιγμές είναι μπροστά μας. Τo LEXIT και η Αριστερά στο ΗΒ θα πρέπει να πάρουν άμεσα πρωτοβουλίες ώστε να οργανώσει με μεγάλη επιτυχία την απεργία των δασκάλων στις 5 Ιουλίου και τη μεγάλη διαδήλωση εναντίον της λιτότητας στις 16 του ίδιου μήνα. Όπως έχουμε ήδη αναφέρει δεν θα πρέπει να αφήσει τη Δεξιά να καπηλευτεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, αλλά να εντείνει τις προσπάθειες για την ένταση της πάλης κατά της λιτότητας και των πολιτικών της ΕΕ και του κεφαλαίου.
