της Μαριάννας Τζιαντζή
Δεν είναι μόνο η Ιστορία που ξαναγράφεται από τους νικητές. Στις μέρες μας ξαναγράφεται, ξανα-ορίζεται και η ορθογραφία. Έτσι, χθες σε δεκάδες σάιτ διαβάσαμε ότι «έχει μια θεωρεία ο κ. Φίλης» (ένα απόσπασμα από μια προφορική δήλωση που είχε κάνει την Παρασκευή ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος στα Γιάννενα).
Τα ορθογραφικά λάθη είναι αναπόφευκτα. Ουδείς αναμάρτητος. Λάθη που οφείλονται σε αβλεψία, κούραση, βιασύνη, άγνοια. Όμως τώρα πληθαίνουν τα λάθη εξ αντιγραφής, τα λάθη του «κόπι-πέιστ». Παίρνουμε μια λάθος γραμμένη λέξη (ακόμα χειρότερα, μια λάθος είδηση) και την αναπαράγουμε στα τυφλά. Αυτό συνέβη με τη «θεωρεία» του Νίκου Φίλη που τη συναντήσαμε σε επαγγελματικές, σε «σοβαρές» ειδησεογραφικές ιστοσελίδες, φιλοκυβερνητικές και αντικυβερνητικές. Κάποια πηγή έβγαλε πρώτη την είδηση γράφοντας λάθος τη λέξη «θεωρία» και ύστερα γέμισε το Διαδίκτυο «θεωρεία». Θεωρεία να κάτσουν και να δουν θέατρο κι οι κότες, θα ’λεγαν οι παλιοί.
Πίσω από τη «θεωρεία» κρύβονται δεκάδες κακοπληρωμένοι ή απλήρωτοι δημοσιογράφοι, ανασφάλιστοι οι περισσότεροι. Γαλέρα έχει γίνει το επάγγελμα και στα ηλεκτρονικά και στα έντυπα Μέσα, ενώ ο διορθωτής θεωρείται πια πολυτέλεια. Γίνε μάνατζερ, γίνε και διορθωτής του εαυτού σου.
Λένε ότι οι παλιοί τυπογράφοι ήταν ξεφτέρια. Χωρίς σύστημα αυτόματης διόρθωσης, χωρίς γκουγκλάρισμα, έβρισκαν εύκολα το λάθος. Σήμερα που το έδαφος χάνεται κάτω από τα πόδια μας, η ενασχόληση με μια «θεωρεία» μοιάζει πολυτέλεια ή και σχολαστικισμός. Έτσι κι αλλιώς, όλοι εμείς, που αποτελούμε το λαό και καταπίνουμε αμάσητα τόσα ψέματα, τόσες αθετημένες υποσχέσεις, τόσες κοροϊδίες, τόσες κούφιες θριαμβολογίες, έχουμε πια χάσει το λογαριασμό. Στην καμπούρα μας δοκιμάζονται τόσες «θεωρείες», τόσα κτηνώδη νεοφιλελεύθερα δόγματα και πειράματα, που ένα κόπι-πέιστ παραπάνω δεν θα μας χαλάσει.
