του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Ακόμη μεγαλύτερα εχέγγυα για το ότι θα συνεχίσει να υπάρχει ένα διαπλεκόμενο τηλεοπτικό τοπίο που θα έχει στον πυρήνα του την στήριξη των αντιλαϊκών πολιτικών που θα εφαρμόζονται εφεξής κατ’ εντολή και εποπτεία των δανειστών, δίνουν οι εξελίξεις μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για την αδειοδότηση των καναλιών. Τις άδειες θα λάβουν επιχειρήσεις με κρυφά μετοχολόγια και με την σύμφωνη γνώμη της συντριπτικής πλειοψηφίας του πολιτικού κατεστημένου. Αυτά, την ίδια στιγμή που οι υφιστάμενοι όμιλοι απολύουν εκατοντάδες εργαζόμενους χωρίς αποζημιώσεις, κλείνοντας την εφημερίδα «Αγγελιοφόρος» στην Θεσσαλονίκη, ή σαρώνουν κάθε έννοια εργασιακής σχέσεις στις «γαλέρες» της ενημέρωσης.
Στο πολιτικό πεδίο, οι εξελίξεις που είχαμε το προηγούμενο Σάββατο στην Βουλή, παρέχουν σαφείς ενδείξεις ότι η κυβέρνηση έχει μπει σε μία διαδικασία συνεχών συμβιβασμών ακόμη και σε σχέση με την πρόθεση του να δημιουργήσει ένα τηλεοπτικό τοπίο προσαρμοσμένο στις ανάγκες του …«αριστερού μνημονίου». Δηλαδή «νερώνει το κρασί της» για τις προθέσεις της να ασκήσει αποφασιστικό έλεγχο στους όρους διεξαγωγής του διαγωνισμού, ώστε να αναδείξει τα αρεστά προς αυτήν «νέα τζάκια», αφήνοντας χώρο για μία ευρύτερη διακομματική συνεννόηση με τις δυνάμεις στήριξης του ευρωενωσιακού μονόδρομου. Αιτία; Το ότι η περίφημη ανεξάρτητη αρχή του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης (ΕΣΡ), προκειμένου να συγκροτηθεί σε σώμα και να διεξάγει τον διαγωνισμό που θα έχει την μορφή δημοπρασίας, απαιτεί την έγκριση του διορισμού των 4 από τα 7 μέλη του από την Διάσκεψη των Προέδρων.
Πρόκειται για ένα θεσμοθετημένο σώμα που αποτελείται από τους εκπροσώπους όλων των πολιτικών κομμάτων που μετέχουν στο κοινοβούλιο. Μάλιστα ο νόμος προβλέπει την έγκριση διορισμού με την ιδιαίτερα διευρυμένη πλειοψηφία των 4/5 πράγμα που σημαίνει ότι απαιτείται ευρύτατη διακομματική συμφωνία, ακόμη και με την Χρυσή Αυγή αν το ΚΚΕ αποφασίσει – πράγμα ιδιαίτερα πιθανό- να απέχει από την διαδικασία. Έτσι λοιπόν μπαίνει καθοριστικά στην υπόθεση το θέμα της διακομματικής συνεννόησης με ότι αυτό σημαίνει για τους δεσμούς των εκπροσώπων της …μέχρι σήμερα διαπλοκής με το ΠΑΣΟΚ και την Νέα Δημοκρατία. Αυτό φυσικά δεν αναιρεί το γεγονός ότι και τα «νέα τζάκια» των ομίλων που φημολογείται ότι ενδιαφέρονται να μπουν στην τηλεοπτική αγορά δεν έχουν τα δικά τους ερείσματα στους συγκεκριμένους πολιτικούς χώρους, όπως φυσικά και στα κόμματα που απαρτίζουν τη κυβερνητική πλειοψηφία.
Χαρακτηριστικό ως προς αυτά είναι η υποχωρήτικότητα που έδειξε στην Βουλή, ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς σε σειρά θεμάτων: Αν και αρχικά είχε προτείνει τροπολογία που καθαιρούσε όλα τα μέλη του ΕΣΡ προκειμένου να αποκτήσει εντελώς νέα σύνθεση, στην συνέχεια την τροποποίησε μετά από τις έντονες διαμαρτυρίες της Ν.Δ, του ΠΑΣΟΚ και του Ποταμιού και αποδέχθηκε την αντικατάσταση μόνον των 4 μελών που έχουν συμπληρώσει (και ξεπεράσει) τις δύο τετραετείς θητείες που ορίζει η νομοθεσία. Με την εξέλιξη αυτή παραμένει μέλος του ΕΣΡ και η μητέρα της Ζωής Κωνσταντοπούλου, Λίνα Αλεξίου. Επίσης ο Νίκος Παππάς αποδέχθηκε πρόταση του Ευάγγελου Βενιζέλου, εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, προκειμένου το ιδιοκτησιακό καθεστώς των εταιριών που θα είναι υποψήφιες για τις τηλεοπτικές άδειες να μπορεί να ελεγχθεί -όσον αφορά τους μετόχους και το μετοχικό τους κεφάλαιο- από διεθνούς φήμης εταιρίες ορκωτών λογιστών.
Όσον αφορά στο περίφημο θέμα της διαφάνειας στο ιδιοκτησιακό καθεστώς των νέων αδειούχων των τηλεοπτικών Μέσων Ενημέρωσης, στις προβλέψεις του νέου νόμου κάθε άλλο παρά ξεκαθαρίζεται η κατάσταση. Παρά το γεγονός ότι ορίζεται ως γενικός κανόνας η ονομαστικοποίηση των μετοχών των Ανωνύμων Εταιριών (αφού μόνον Α.Ε μπορούν να είναι αδειούχοι), παρέχονται δυνατότητες εξαιρέσεων με βάση τους περιορισμούς που θέτει η ευρωπαϊκή νομοθεσία σε σχέση με το επιχειρηματικό απόρρητο και την ελευθερία κίνησης κεφαλαίων στην Ευρωπαϊκή ‘Ενωση. Ετσι από την υποχρέωση ονομαστικοποίησης εξαιρούνται οι εταιρίες που έχουν την έδρα τους σε κράτος- μέλος της ΕΕ στο οποίο δεν προβλέπεται τέτοια υποχρέωση, καθώς και στις εταιρίες που είναι εισηγμένες σε χρηματιστήρια είτε χωρών- μελών της ΕΕ η του ΟΟΣΑ.
Εν ολίγοις αρκεί η μεταφορά της έδρας μίας ΑΕ στο Λουξεμβούργο, την Ολλανδία ή κάποια άλλη χώρα με καθεστώς φορολογικού παράδεισου, προκειμένου να υπάρξουν κρυφοί ιδιοκτήτες. Αυτά την ίδια στιγμή που υφίσταται τεράστιο θέμα με τις οφειλές των ιδιωτικών τηλεοπτικών σταθμών προς το χρηματοπιστωτικό σύστημα. Με βάση όσα είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης (και υπεύθυνος για την την τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση) Γιάννης Δραγασάκης, τα χρέη ξεπερνούν το 1 δισεκατομμύριο ευρώ, ενώ τα χαρακτήρισε «δανεικά κι αγυριστα». Ουσιαστικά κατέστησε σαφές ότι οι «τρύπες» που δημιούργησαν οι καναλάρχες σε συνεργασία με τις διοικήσεις των τραπεζών θα πληρωθούν για μία ακόμη φορά από τους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα μέσω της άγριας φορολογίας και της εφαρμογής του 3ου μνημονίου και της δανειακής του σύμβασης.
