Η Ούλα Γιέλπκε είναι βουλεύτρια του γερμανικού κοινοβουλίου με το Κόμμα της Αριστεράς (Die Linke) και ήταν μεταξύ των τριών βουλευτών του κόμματος που καταψήφισαν στη βουλή τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου, την οποία έφερε προς ψήφιση η γερμανική κυβέρνηση. Άλλοι 10 βουλευτές της Αριστεράς απείχαν. Η Ούλα Γιέλπκε είναι μέλος του εσωκομματικού ρεύματος της Αντικαπιταλιστικής Αριστεράς.
Συνέντευξη στην Ειρήνη Ηλιοπούλου
– Γιατί καταψηφίσατε στο γερμανικό κοινοβούλιο το «πακέτο βοήθειας» προς την Ελλάδα;
– Ψήφισα ενάντια στο ψήφισμα του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε γιατί εκβιάζει την ελληνική κυβέρνηση να συνεχίσει να εξυπηρετεί το χρέος στις τράπεζες, ακολουθώντας έτσι την καταστροφική πολιτική των περικοπών. Η τρόικα, δηλαδή το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η ΕΕ, εκμεταλλεύονται την απελπιστική κατάσταση του ελληνικού λαού χρησιμοποιώντας εκβιαστικές μεθόδους που περιορίζουν την ελεύθερη δράση τής πρόσφατα εκλεγμένης κυβέρνησης στις προσπάθειές της για την καταπολέμηση της φτώχειας και των κοινωνικών προβλημάτων.
– Που στηρίζετε την εκτίμησή σας πως πρόκειται για μια άδικη για τον ελληνικό λαό συμφωνία;
– Η Ελλάδα συνεχίζει να λαμβάνει χρήματα αποκλειστικά στη βάση σημαντικών περιορισμών που υποδεικνύονται και τελικά επιβάλλονται από την τρόικα, καθώς η αξιολόγηση των εφαρμοσμένων μέτρων «εναπόκειται στους θεσμούς» – όπως ονομάζεται πλέον η τρόικα. Η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να δεσμευτεί ότι δεν θα πάρει κανένα μέτρο «μονομερώς».
Ακόμα, η ΕΕ εξαναγκάζει την Ελλάδα να εξυπηρετήσει το χρέος στις ευρωπαϊκές τράπεζες αντί να καταπολεμήσει την ανθρωπιστική και κοινωνική καταστροφή της χώρας. Το 96% της χρηματοδότησης από τα προηγούμενα «πακέτα σωτηρίας» επέστρεψε πίσω στις ευρωπαϊκές τράπεζες. Το πλεόνασμα του προϋπολογισμού –μαζί με ό,τι προκύψει από τη φορολόγηση των πλουσίων– αυτομάτως θα διατίθεται στην εξυπηρέτηση του χρέους.
Όλα τα μέτρα ανακούφισης της ανθρωπιστικής κρίσης υπόκεινται στην έγκριση της τρόικας, όπως η αύξηση του κατώτατου μισθού. Είναι κυνικό το γεγονός ότι η ΕΕ εξανάγκασε την Ελλάδα να υπογράψει συμφωνία που λέει πως μέτρα καταπολέμησης της ανθρωπιστικής κρίσης, όπως για παράδειγμα η έκδοση κάρτας σίτισης, «δεν θα επηρεάσουν τη δημοσιονομική κατάσταση».
– Παρ’ όλα αυτά η ελληνική κυβέρνηση υποστηρίζει πως πρόκειται για συμφωνία απαλλαγής από τα Μνημόνια. Είναι έτσι;
– Όχι. Για τη γερμανική κυβέρνηση οι καταστροφικοί πιστωτικοί όροι με τους οποίους διαλύθηκε η χώρα τα τελευταία χρόνια συνεχίζουν να υπάρχουν. Η απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης αφορά μόνο μια επίσημη επέκταση της ήδη υπαρκτής συμφωνίας. Αυτοί οι όροι δανεισμού, γνωστοί και ως Μνημόνια Συνεργασίας, είναι το κλειδί της διαφωνίας μου με τα «πακέτα διάσωσης». Ούτε ένα ευρώ από την επέκταση του σχεδίου δεν θα φτάσει στην Αθήνα. Προορίζεται εξ ολοκλήρου για την εξόφληση του τρέχοντος χρέους φτιάχνοντας νέα χρέη, ώστε να διατηρείται η ψευδαίσθηση πως τα χρήματα των φορολογούμενων, που κατασπαταλήθηκαν για τη διάσωση των τραπεζών και των ιδιωτών, δεν θα χαθούν. Μα η Ελλάδα ήταν χρεωμένη το 2010, και με δεδομένο αυτό το χρέος αυξήθηκε λόγω του επιπρόσθετου οικονομικού στραγγαλισμού.
– Γιατί η γερμανική κυβέρνηση κρατά μια τόσο σκληρή στάση απέναντι στον ελληνικό λαό;
– Μέχρι στιγμής ειδικά ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είναι αμετάκλητος στο δόγμα «τα λεφτά μετά τις μεταρρυθμίσεις». Η Ελλάδα μπορεί να δεχτεί βοήθεια μόνο αν υπακούσει στους κανόνες και δεχτεί το «πρόγραμμα». Αν ο Σόιμπλε συνεχίσει να είναι τόσο επίμονος και προσκολλημένος στις μισητές προσταγές για περικοπές, θα σπρώξει την Ελλάδα σε χρεοκοπία εκτός ευρώ. Έτσι θα είναι σίγουρο πως τα χρήματα των Γερμανών φορολογούμενων θα χαθούν αντί να διασφαλιστεί μια μακροπρόθεσμη αποπληρωμή.
– Ποια η στάση των Σοσιαλδημοκρατών, που συμμετέχουν στην κυβέρνηση συνασπισμού;
– Το SPD άσκησε κριτική στη σκληρή συμπεριφορά του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Ο πρόεδρος του κόμματος Σίγκμαρ Γκάμπριελ ήθελε να χρησιμοποιήσει την ελληνική αίτηση για επέκταση του προγράμματος ως εφαλτήριο διαπραγματεύσεων. Ωστόσο, αποκάλεσε το γράμμα της Αθήνας ανεπαρκές, και τελικά το SPD υποστήριξε την πρόταση της γερμανικής κυβέρνησης, αποδεχόμενο τους βασικούς καταστροφικούς όρους του δανειακού προγράμματος.
– Τι τάσεις διαμορφώνονται στους εργαζόμενους της Γερμανίας απέναντι στο «ελληνικό ζήτημα»; Υπάρχουν πρωτοβουλίες αλληλεγγύης;
– Για τη γερμανική αριστερή αντιπολίτευση, αλληλεγγύη με τον ελληνικό λαό και την ελληνική κυβέρνηση σημαίνει διαμόρφωση μέγιστης πίεσης σε Μέρκελ και Σόιμπλε στους δρόμους και στο κοινοβούλιο. Γι’ αυτό ψήφισα ενάντια στο ψήφισμα που παρουσιάστηκε από τον Σόιμπλε. Για να ενδυναμώσουμε την αλληλεγγύη στην Ελλάδα και την εναντίωση στις περικοπές της κοινωνικής πρόνοιας στην χώρα σας και αλλού, πρέπει να πάρουμε θέση. Τις προηγούμενες μέρες χιλιάδες κόσμος από τη Γερμανία και όλη την Ευρώπη επιχείρησαν να «μπλοκάρουν» (blockupy) τα εγκαίνια της ΕΚΤ στη Φρανκφούρτη διαδηλώνοντας ενάντια στην πολιτική της τρόικας. Αλλά βέβαια αυτό είναι περισσότερο μια συμβολική πράξη. Υπάρχουν μόνο κάποιοι λίγοι αριστεροί και συνδικαλιστές που υποστηρίζουν τα ελληνικά αιτήματα αυτή τη στιγμή. Πρέπει να σημειώσουμε την ύπαρξη ενός κυρίαρχου λόγου μίσους στα γερμανικά ΜΜΕ ενάντια στους «τεμπέληδες, αχάριστους Έλληνες» με την «κυβέρνηση των νταήδων». Όχι μόνο στα λαϊκιστικά αλλά, με άλλες λέξεις, και στα αστικά ΜΜΕ. Τα σοβινιστικά αισθήματα ενάντια στον ελληνικό λαό είναι σε άνοδο. Ως Κόμμα της Αριστεράς προσπαθούμε να εξηγήσουμε πως τα πακέτα διάσωσης για την Ελλάδα είναι στην πραγματικότητα πακέτα διάσωσης των καπιταλιστών και όχι του λαού, των εργαζομένων και των φτωχών.
– Υποστηρίζετε το αίτημα της διαγραφής του χρέους της Ελλάδας και των άλλων υπερχρεωμένων χωρών;
– Η Ελλάδα χρειάζεται ένα πρόγραμμα αποκατάστασης αντί για νέες προσταγές για περικοπές. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η Γερμανία οφείλει την παρούσα ευημερία της στο έλεος που έδειξαν οι πιστωτές της, οι οποίοι έκαναν δυνατή την πολιτική και οικονομική ανάκαμψη με μια γενναία διαγραφή χρέους το 1953. Η γερμανική κυβέρνηση θα έπρεπε επίσης να επιτρέψει μια τέτοια νέα αρχή και για την Ελλάδα, αφού η πολιτική της τρόικας έχει οδηγήσει στην ανθρωπιστική καταστροφή της χώρας. Με εκατομμύρια θέσεις εργασίας να έχουν καταστραφεί, το 1/3 του πληθυσμού βυθίστηκε στη φτώχεια. Με ένα τσακισμένο σύστημα υγείας και χιλιάδες χρεοκοπημένες επιχειρήσεις, το χρέος γίνεται ακόμα πιο καταπιεστικό και η δυνατότητα αποπληρωμής ακόμα μικρότερη. Μόνο αν η ελληνική οικονομία ορθοποδήσει μπορεί να λειτουργήσουν οι δανειακές συμφωνίες. Αντί να επιμένουμε στις περικοπές, θα έπρεπε να υποστηρίξουμε την ελληνική κυβέρνηση να παλέψει ενάντια στη διαφθορά, τη φοροδιαφυγή, τη φυγή κεφαλαίων. Οι εκατομμυριούχοι και δισεκατομμυριούχοι πρέπει επιτέλους να συμβάλλουν στο ξεπέρασμα της κρίσης.
ΕΕ: ΕΝΩΣΗ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΩΝ – Αδύνατο να γίνει η ΕΕ καλύτερη Ευρώπη
– Η Ευρωπαϊκή Ένωση έδειξε ένα άτεγκτο, αντιλαϊκό και αντεργατικό πρόσωπο. Τι στάση πρέπει να έχει η Αριστερά απέναντι στην ΕΕ και την ευρωζώνη;
– Σε όλη της την ιστορία η ΕΕ υπήρξε μια ένωση των συμφερόντων των καπιταλιστών. Δεν είναι μια ένωση των λαών, των εργαζομένων. Ο στόχος της είναι να δημιουργήσει καλύτερους εσωτερικούς όρους για τους μεγάλους κεφαλαιοκράτες και τα κέρδη τους. Μέσα από έναν απορυθμισμένο ανταγωνισμό στο εσωτερικό της ΕΕ, οι νέοι «παγκόσμιοι παίκτες» (κυρίως γερμανικές επιχειρήσεις) ετοιμάζονται να ανταγωνιστούν τις ΗΠΑ και εδώ και αρκετά χρόνια ακόμα και την Κίνα και άλλες νέες βιομηχανικές χώρες. Αν δούμε τη διακήρυξή της θα διαπιστώσουμε πως η ΕΕ είναι στον πυρήνα της μια νεοφιλελεύθερη και στρατιωτική συμμαχία. Δεν είναι ένας «τόπος ελευθερίας, ειρήνης και δικαιοσύνης», όπως αποκαλεί τον εαυτό της, αλλά ένα φρούριο που κρατά πρόσφυγες και ανθρώπους των φτωχών χωρών απέξω με στρατιωτική βία. Την ίδια στιγμή, εντός της ΕΕ, τα δημοκρατικά δικαιώματα σε κάθε κράτος-μέλος χτυπιούνται στο όνομα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ούτε τα εθνικά κοινοβούλια ούτε το ευρωκοινοβούλιο, αλλά οι επίτροποι των Βρυξελλών είναι η πραγματική εξουσία μέσα στην Ευρώπη. Και πίσω από αυτούς τους επιτρόπους βρίσκονται οι ισχυρές κυβερνήσεις, όπως η γερμανική, που χρησιμοποιεί την ΕΕ σαν εργαλείο για τη δική της πολιτική.
Η ευρωζώνη και η ΕΕ βρίσκονται σε σταυροδρόμι. Η Αριστερά καλεί σε δομικές μεταρρυθμίσεις της ευρωζώνης και σε μια νέα πορεία για την ευρωπαϊκή συνεργασία. Ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί αυτή η κρίση είναι το σταμάτημα της μισθολογικής και κοινωνικής βύθισης προς μια άλλη κατεύθυνση μισθολογικής ανόδου και επενδύσεων στον δημόσιο τομέα. Επιπλέον, οι φόροι στα κέρδη του κεφαλαίου πρέπει να αυξηθούν σημαντικά ώστε να μοιραστεί δίκαια ο πλούτος όχι μόνο στη Γερμανία αλλά στο σύνολο της Ευρώπης. Αυτά είναι απαραίτητα αντινεοφιλελεύθερα μέτρα για την υπεράσπιση του κόσμου της εργασίας. Αλλά δεν μπορούν να αλλάξουν τον ιμπεριαλιστικό, αντιδημοκρατικό και μιλιταριστικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως αριστεροί και σοσιαλιστές υπερασπιζόμαστε την ιδέα μιας ειρηνικής, κοινωνικής και δημοκρατικής Ευρώπης, ανοιχτής στον κόσμο της Ανατολής και του Νότου. Αλλά κατά τη γνώμη μου είναι αδύνατο να μετατρέψουμε την ΕΕ σε μια τέτοια καλύτερη Ευρώπη. Με μια τέτοια θέση εντάσσομαι μάλλον στη μειοψηφία εντός του Κόμματος της Αριστεράς. Το ευρύτερο ρεύμα του κόμματός μας ελπίζει στη δομική μεταρρύθμιση της ΕΕ – εγώ είμαι πολύ δύσπιστη απέναντι στην ιδέα αυτή.
– Στους λαούς της Ευρώπης –τουλάχιστον έτσι το βιώνουμε στην Ελλάδα– τίθεται το ερώτημα εάν θα σώσουμε την ΕΕ και το ευρώ ή θα σώσουμε τους εργαζόμενους και το λαό. Εσείς πώς απαντάτε;
– Στο μυαλό μου δεν υπάρχει καν δίλημμα. Πάντα το θέμα είναι ο λαός, ειδικά η εργατική τάξη! Ούτε οι έλληνες ούτε οι γερμανοί εργάτες μπορούν να κερδίσουν κάτι από αυτή την ΕΕ! Πρέπει να ενωθούν στον αγώνα για μια καλύτερη, κοινωνική Ευρώπη!
