της Αρχοντούλας Βαρβάκη
Στηριζόμενο στην πιθανότητα να αναδειχθεί τρίτο κόμμα το Ποτάμι, θέλει να πείσει πως είναι ο μόνος δυνατός εγγυητής «της σταθερότητας της χώρας την επόμενη μέρα των εκλογών» και δεσμεύεται πως, είτε με τη συμμετοχή του στη νέα κυβέρνηση είτε απλώς με ψήφο ανοχής στον ΣΥΡΙΖΑ, θα κάνει ό,τι μπορεί για να αποφύγει την καταστροφική για τη χώρα (και για τα ποσοστά του) δεύτερη εκλογική αναμέτρηση.
Για να αποδείξει την ανάγκη ύπαρξης ενός τέτοιου «εγγυητή» παίρνει στοιχεία από τα επιχειρήματα της ΝΔ και παρουσιάζει τον ΣΥΡΙΖΑ ανίκανο να διαπραγματευτεί με τους δανειστές και να εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Παράλληλα για να διεκδικήσει το ρόλο του συνετού κυβερνητικού εταίρου ο Στ. Θεοδωράκης καλλιεργεί και το τεχνοκρατικό του προφίλ συνομιλώντας με το διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ενώ συνολικά το Ποτάμι παρουσιάζεται να στηρίζει το πρόγραμμα του στις αναλύσεις πλήθους οικονομολόγων. Στην πραγματικότητα, απλώς αποκαλύπτει την αγωνία του να συνεχίσει την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων και τις αντιλαϊκές του θέσεις.
Η προϋπόθεση για τη συνεργασία του με τον ΣΥΡΙΖΑ είναι η εξασφάλιση της παραμονής της χώρας στην ΕΕ και την ευρωζώνη και ο αποκλεισμός των μονομερών ενεργειών.
Γι’ αυτό και δήλωσε ξεκάθαρα πως δεν θα συμμετείχε σε μια κυβέρνηση «σούπα» μαζί με αντιευρωπαϊστές, διαχωρίζοντας τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ σε φιλοευρωπαϊκά και μη και απαιτώντας τη χάραξη φιλοευρωπαϊκής πολιτικής, αν και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα ζητήσει τη βοήθειά του δεδομένης τη δυνατότητάς του να διεκδικήσει την αυτοδυναμία σε αυτή ή και σε επόμενη εκλογική αναμέτρηση.
Συγκεκριμένα στη διακαναλική του συνέντευξη σε σχετική ερώτηση της Αυγής για τα σημεία σύγκλισης και απόκλισης του προγράμματός του ΣΥΡΙΖΑ από αυτό του Ποταμιού ο Στ. Θεοδωράκης όχι μόνο παρουσίασε ως έλλειμμα του προγράμματος της Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ την απουσία πρόβλεψης για τις δύσκολες διαπραγματεύσεις που θα πρέπει να εξασφαλίσουν την «αναγκαία» νέα χρηματοδότηση της Ελλάδας, αλλά και στάθηκε αρνητικός απέναντι στο αίτημα για επαναφορά του κατώτατου μισθού. Επανέλαβε τη θέση του πως η μόνη ρεαλιστική λύση είναι η αύξησή του παράλληλα και σε συμφωνία με την ανάπτυξη της οικονομίας. Οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να περιμένουν τίποτα από τον πόλεμο του «καλού» ενάντια στο «κακό» που έχει κηρύξει το Ποτάμι.
Όσο κι αν προβάλλει τους νέους σε ηλικία ή χωρίς πολιτικό παρελθόν υποψηφίους του, δεν μπορεί να κρύψει τη σύνδεσή του με το «παλιό» οικονομικό και πολιτικό σύστημα, γιατί αυτή είναι ο πυρήνας της πολιτικής του, ο λόγος της δημιουργίας του. Όπως έγραψε ο ίδιος ο Στ. Θεοδωράκης στην Καθημερινή, πρόκειται για «ένα Κίνημα που ενώ εξασφαλίζει τη ριζική ανανέωση του πολιτικού προσωπικού συνδέει τη χώρα με τις κυρίαρχες επιλογές της. Την Ευρώπη, το ευρώ και τις δυτικές αξίες της ιδιωτικής οικονομίας και του κοινωνικού κράτους». Το τελευταίο βέβαια, αποτελεί παρελθόν.
