του Μάκη Γεωργιάδη
Ο Γ. Παπανδρέου ψηφίζει Στ. Δήμα αλλά ετοιμάζει νέο, δικό του κόμμα
Δύο κόμματα στη συσκευασία του ενός θυμίζει πλέον το ΠΑΣΟΚ μετά και την παρέμβαση-μανιφέστο του Γιωργου Παπανδρέου, ο οποίος επανακάμπτει διεκδικώντας ρόλο στις εξελίξεις του επόμενου διαστηματος. Την κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ περιγράφουν όσο πιο γλαφυρά γίνεται οι δηλώσεις των ίδιων των στελεχών του: «Κόμμα στελεχών και παραγόντων» το χαρακτηρίζει ο βουλευτής Θάνος Μωραΐτης. Ο ίδιος αναφερόμενος στην επιλογή της επίσπευσης εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από τους Αντ. Σαμαρά και Β. Βενιζέλο κάνει λόγο για «τυχοδιωκτικά μυαλά», τα οποία δεν υπηρετούν το συμφέρον της χώρας αλλά προσωπικές στατηγικές, ενώ παράλληλα κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «ΣΥΡΙΖΟποιεί την πολιτική ζωή της χώρας και παίζει το μέλλον της σε μια ζαριά»! Ο πρώην υπουργός Γ. Πεταλωτής κατηγορεί την ηγεσία για «αποστέωση του κόμματος» και ο άλλοτε στενός συνεργάτης του Γ. Παπανδρέου Γ. Πανάρετος με ανάρτησή του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης υποστήριξε αμέσως μετά την παραπομπή του πρώην υπουργού Οικονομικών σε ειδικό δικαστήριο πως αυτός είναι ίσως ο σημαντικότερος λόγος για τη δημιουργία ενός νέου κόμματος, το οποίο θα τον έχει υποψήφιο στις λίστες του! Οι εσωτερικές ισορροπίες στη Χαρ. Τρικούπη έχουν εμφανώς διαταραχτεί και πλέον η ανοιχτή σύγκρουση Παπανδρέου και Βενιζέλου οδηγεί σε πλήρες ναυάγιο το άλλοτε κραταιό κόμμα. Ο πρώην πρωθυπουργός επέλεξε την ίδια μέρα που το ειδικό Δικαστικό Συμβούλιο αποφάσιζε την παραπομπή του άλλοτε δεξιού χεριού του Γιώργου Παπακωνσταντίνου στο Ειδικό Δικαστήριο να δώσει στη δημοσιότητα κείμενο-μανιφέστο . Σε αυτό αφήνει ανοιχτή την πιθανότητα δημιουργίας νέου κόμματος εάν δεν ευδοκιμήσει η κυβερνητική απόπειρα εκλογής προέδρου από την παρούσα Βουλή. Αν και ο Γ. Παπανδρέου δηλώνει στο όνομα της περιβόητης «σταθερότητας» ότι θα ψηφίσει τον Στ. Δήμα, εντούτοις επαναφέρει στη συζήτηση την πρόταση για «κυβέρνηση ειδικού σκοπού» –στην οποία ασφαλώς προσδοκά να έχει ρόλο– η οποία μέσω της εθνικής «συνεννόησης» θα χαράξει έναν οδικό χάρτη διεξόδου από την κρίση και θα ανοίξει το δρόμο σε μια κυβέρνηση με «προοδευτικό πρόσημο». Προϋπόθεση για όλα αυτά, όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, είναι η απομάκρυνση Σαμαρά, και φυσικά του Ευάγγ. Βενιζέλου, ώστε να καταστεί εφικτός αυτός ο στόχος. Στην πραγματικότητα ο Γ. Παπανδρέου βάζει σε εφαρμογή το σχέδιο «εκδίκησης για τα όσα συνέβησαν τον Νοέμβριο του 2011 με αντίστροφους τους πρωταγωνιστές και ανοίγει τον ασκό του Αιόλου στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Μάλιστα, ερχόμενος σε ευθεία σύγκρουση με την επιλογή Βενιζέλου για τη συγκρότηση της Δημοκρατικής Παράταξης, καθιστά σχεδόν βέβαιο το γεγονός ότι δεν θα είναι υποψήφιος με τις λίστες της, ακόμη κι αν δεν προλάβει σε περίπτωση εθνικών εκλογών να συγκροτήσει το δικό του κόμμα. Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν εκρηκτική κατάσταση εντός του ΠΑΣΟΚ. Παρά τη φαινομενικά νηφάλια αντίδραση του Ευάγγ. Βενιζέλου, ο οποίος δεν αναφέρθηκε καν στον πρώην πρωθυπουργό στις δηλώσεις του αμέσως μετά τη συνάντησή του με τον τούρκο ομόλογό του στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή, η ένταση είναι εμφανής και το οριστικό ξεκαθάρισμα λογαριασμών δεν θα αργήσει, καθώς οι εξελίξεις θα το επιβάλλουν και το πιθανότερο ενδεχόμενο είναι η προσφυγή στη λαϊκή ετυμηγορία μέχρι τα τέλη του Γενάρη. Ο Ευάγγ. Βενιζέλος δήλωσε την Παρασκευή από τη Θεσσαλονίκη «Ας αναλάβουν τις ευθύνες τους όσοι επιλέξουν το δρόμο των εκλογών. Δεν υπάρχουν εσωτερικά του ΠΑΣΟΚ, υπάρχουν εξωτερικά του ΠΑΣΟΚ, με τα οποία δεν ασχολούμαστε».
Ωστόσο ήδη την ώρα που γίνονταν αυτές οι δηλώσεις τα φαινόμενα διχασμού είχαν κάνει την εμφάνισή τους. Πρώτη η Νομαρχιακή Επιτροπή Βοιωτίας του ΠΑΣΟΚ –με ό,τι μπορεί να σημαινει πιά αυτός ο όρος– τάχθηκε υπέρ του Γ. Παπανδρέου. Στο πρόσφατο παρελθόν μάλιστα αρκετές ακόμη νομαρχιακές επιτροπές είχαν απορρίψει το σχέδιο Βενιζέλου για τη συγκρότηση της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης, μέσα στην οποία σκοπεύει να διαχυθεί το ΠΑΣΟΚ. Παράλληλα, πλήθος στελεχών επανέφερε το θέμα διεξαγωγής έκτακτου συνεδρίου και αλλαγής ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ, με συνεντεύξεις σε τηλεοπτικά μέσα: τάχθηκαν είτε φανατικά είτε πιο διακριτικά υπέρ των επιλογών Παπανδρέου για «εθνική συνεννόηση» και συγκρότηση «κυβέρνησης ειδικού σκοπού». Με δεδομένο ότι αυτές οι επιδιώξεις το πιθανότερο είναι πως θα πέσουν στο κενό εξαιτίας προσφυγής στις κάλπες, η κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ οδηγείται σε ξεκαθάρισμα με προοπτική διάσπασης.
Μέσα σε όλα αυτά πέρασε σχεδόν απαρατήρητη η παραπομπή Παπακωνσταντίνου, η πρώτη υπουργού μετά το 1989 στο Ειδικό Δικαστήριο, έστω και για ήσσονος σημασίας παραπτώματα όπως η νόθευση εγγράφου, για τη λίστα Λαγκάρντ. Δίνει όμως αυτή η εξέλιξη και τις απαραίτητες αποχρώσεις στο πόσο θράσος εξακολουθεί να υπάρχει στο «όλον ΠΑΣΟΚ», πόσος μεγαλοϊδεατισμός και πόσο εκτός κοινωνίας πραγματικά βρίσκεται. Γι’ αυτό η συντριβή στις εκλογές με ή χωρίς διάσπαση και αναπόφευκτη είναι και καθόλου εκκωφαντική πια.
