της Νατάσας Κεφαληνού
Στις 29 Νοεμβρίου 2014 η Κατερίνα, μια από τις 27 γυναίκες, χρήστριες ουσιών και οροθετικές, που διαπομπεύτηκαν την άνοιξη του 2012, αυτοκτόνησε αφήνοντας ένα αποχαιρετιστήριο γράμμα. Η πράξη της, κραυγή απελπισίας σε ένα κόσμο υποκρισίας και αναλγησίας, που αντί να φροντίζει και να περιθάλπει όσους χρήζουν βοήθειας τους στοχοποιεί και τους διώκει.
Ας θυμηθούμε όμως τα γεγονότα: Ήταν έξι μέρες πριν από τις εκλογές του 2012 όταν ο υπουργός Υγείας Ανδρ. Λοβέρδος και ο υπουργός ΠΡΟΠΟ Μ. Χρυσοχοΐδης, σε συνεργασία με τους γιατρούς του ΚΕΕΛΠΝΟ, ενορχήστρωσαν ένα σχέδιο «ηθικού πανικού»: αφού έδωσαν εντολή για την πραγματοποίηση «επιχειρήσεων-σκούπα» στην περιοχή του κέντρου της Αθήνας, ακολούθησαν εκατοντάδες προσαγωγές γυναικών, οι οποίες εξαναγκάστηκαν σε λήψη αίματος για τεστ HIV/AIDS, βάση της φασιστικής εμπνεύσεως υγειονομικής διάταξης 39Α. Είκοσι επτά βρέθηκαν οροθετικές. Στα νοσηρά μυαλά των δύο υπουργών, που έδιναν την «κρίσιμη» μάχη της επανεκλογής τους, ήταν οι ιδανικοί στόχοι. Οι φωτογραφίες τους δόθηκαν αμέσως στη δημοσιότητα. Πηχυαίοι τίτλοι, όπως «Αυτή που σκορπούσε το θάνατο», πλαισίωναν φωτογραφίες καταφανώς ανήμπορων γυναικών. Στην επίσημη ιστοσελίδα της Αστυνομίας δημοσιοποιήθηκαν προσωπικά τους δεδομένα. «Στη συνέχεια μας φυλάκισαν για διάστημα έως ένα χρόνο, με την κατηγορία της πορνείας και της “βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης” στους υποτιθέμενους πελάτες μας» ανέφερε η ίδια η Κατερίνα, στις 4 Απριλίου 2014. Τι κι αν οι ίδιες επέμεναν ότι δεν συνελήφθησαν με πελάτες; Τι και αν μέλη ΜΚΟ, όπως η Αννα Καβούρη (Κέντρο Ζωής), ανέφεραν σε όλους τους τόνους ότι αυτές οι γυναίκες «δεν ήταν ιερόδουλες. Ήταν άστεγες και μακροχρόνια τοξικοεξαρτημένες, εκτός από μία που εργαζόταν σε οίκο ανοχής (θύμα δουλεμπορίου), και δεν γνώριζαν ότι ήταν άρρωστες» (μαρτυρίες στο ντοκιμαντέρ Ερείπια της Ζωής Μαυρουδή).
Η Κατερίνα τελικά αθωώθηκε ομόφωνα μαζί με άλλες οκτώ γυναίκες, ενώ οι υπόλοιπες αντιμετωπίζουν κατηγορίες πλημμεληματικού πλέον χαρακτήρα (11 εκ των οποίων θα δικαστούν στις 23 Ιανουαρίου του 2015). Στο διάστημα που μεσολάβησε απεξαρτήθηκε και ήταν δύο χρόνια καθαρή, ενώ μηδένισε και το φορτίο του ιού στο αίμα της. Μάλιστα κίνησε μαζί με την επιτροπή αλληλεγγύης δικαστική διαδικασία ενάντια στο ελληνικό κράτος για παράνομη φυλάκιση και δικαιώθηκε, με πενιχρή ωστόσο αποζημίωση ύψους 10 ευρώ για κάθε μέρα άδικης φυλάκισης. Ωστόσο τελικά η Κατερίνα δεν άντεξε το βάρος – το ίδιο και η Μαρία Θ., που αυτοκτόνησε στο κελί της τον Απρίλιο του 2013.
Δυό χρόνια μετά δύο γυναίκες έχουν πια χαθεί και δεκάδες άλλες θα κουβαλούν το στίγμα μια ζωή. Και οι ηθικοί αυτουργοί του σύγχρονου κυνηγιού μαγισσών; Ο Λοβέρδος διατηρεί την υπουργική του θέση, ο γενικός διευθυντής του ΚΕΕΛΠΝΟ Θεόδωρος Παπαδημητρίου παραμένει στην καρέκλα του. Μάλιστα ο Εισαγγελέας Εφετών απέρριψε τη μήνυση κατά του γιατρού, του αστυνομικού, της ηγεσίας του ΚΕΕΛΠΝΟ για τις βαρύτατες παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων που υπέστησαν οι γυναίκες στα χέρια τους. Όσο για τη υγειονομική διάταξη 39Α, ενεργοποιήθηκε ξανά από τον Άδωνη Γεωργιάδη. Όλα ορθά καμωμένα…
