του Γιώργου Σταχούλη
Αγωνιστική απάντηση από φοιτητές που αρνούνται την τρομοκρατία του πρύτανη
Φοιτητές απέκλεισαν συμβολικά στην Πρυτανεία τη σύγκλητο του Πανεπιστημίου της Αθήνας. «Τσακιστείτε έξω από τη αίθουσα» ήταν μια από τις «εκκλήσεις» του Θ. Φορτσάκη προς τους παρευρισκόμενους φοιτητές. Περίπου 50 εξ αυτών μπήκαν στην αίθουσα όπου συνεδρίαζε η σύγκλητος του ιδρύματος, απαιτώντας να είναι παρόντες και να εκθέσουν τα αιτήματά τους. Οι φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών ζήτησαν να συνεδριάσει η σύγκλητος παρουσία τους, προκειμένου να εκφράσουν ελεύθερα τις θέσεις τους ενόψει των διαγραφών φοιτητών, για τα μέτρα ασφαλείας και την πρόσληψη ιδιωτικής εταιρείας φύλαξης. Ο πρύτανης Θεόδωρος Φορτσάκης ζήτησε να αποχωρήσουν, διακηρύσσοντας ότι βρίσκονται παράνομα στο χώρο και ότι επιτρέπεται στη σύγκλητο να παρίστανται μόνο δύο εκπρόσωποι από κάθε φοιτητικό σύλλογο. Ο νέος πρύτανης προειδοποίησε πως αν δεν φύγουν θα χρησιμοποιήσει όλα τα νόμιμα μέσα. Αρνήθηκε μάλιστα να επιτρέψει τη συμμετοχή των φοιτητών στη συνεδρίαση της συγκλήτου που θα εξέταζε τα θέματα για τα οποία διαμαρτύρονται και διέταξε τη διακοπή της συνεδρίασης, όταν οι φοιτητές αρνήθηκαν να αποχωρήσουν από την αίθουσα. Οι φοιτητές από την πλευρά τους απέκλεισαν την πρόσβαση στην πόρτα για περίπου μία ώρα και δεν επέτρεπαν στον πρύτανη και τα μέλη της συγκλήτου να αποχωρήσουν. Ο πρύτανης κατήγγειλε παράνομη παρακράτηση εντός του κτηρίου και απειλούσε να καλέσει την αστυνομία και τα ΜΑΤ μέσα στην πρυτανεία.
Ο Γιάννης Τράντος είναι ένας εκ των φοιτητών που μπήκαν στην Πρυτανεία. Μας τόνισε πως «η διαδικασία πρέπει να είναι δημόσια και ανοιχτή ώστε τα μέλη της συγκλήτου και ο πρύτανης να λογοδοτούν για τις επιλογές τους. Τα πραγματικά προβλήματα του πανεπιστημίου είναι η υποχρηματοδότηση, η περικοπή των φοιτητικών παροχών και οι διαγραφές φοιτητών». Στο πλευρό τον φοιτητών και οι διοικητικοί υπάλληλοι του Πανεπιστημίου Αθηνών, που δηλώνουν πως «είναι απαράδεκτο πρύτανης να μην κάνει διάλογο με τους φοιτητές. Το λοκάουτ στο κεντρικό κτήριο του ΕΚΠΑ, το κλείδωμα εργαζομένων μέσα σε αυτό, η συνεχής χρήση αστυνομικών δυνάμεων για την κατάπνιξη κάθε φωνής διαμαρτυρίας, η καταστρατήγηση ελευθεριών και δικαιωμάτων εργαζομένων και φοιτητών είναι μόνο μερικές από τις ενέργειες του νέου πρύτανη». Η στρατηγική διοίκησης του ΕΚΠΑ επιχειρείται να αποτελέσει πρότυπο για εργοδοσίες και διοικήσεις ΤΕΙ και ΑΕΙ σε όλη τη χώρα.
Η τελευταία εκδοχή αυτής της επιχείρησης είναι η ολοκλήρωση της εκλογής των νέων Αρχών στα πανεπιστήμια, με τους καινούργιους πρυτάνεις να δίνουν αντιδραστικά δείγματα γραφής από την πρώτη στιγμή που ανέλαβαν τη διοίκηση. Ουσιαστικά οι συγκεκιρμένοι πρυτάνεις έχουν μεγάλο έλλειμμα νομιμοποίησης. Είναι οι εκλεκτοί των συμβουλίων, τα οποία απέρριψαν άλλες περιπτώσεις υποψηφίων. Υπάρχει «ειδικό» καθεστώς προληπτικών αποκλεισμών που φανερώθηκε κατά τη διάρκεια της εκλογής πρυτάνεων και κοσμητόρων. Επίσης, είναι προϊόν εκλογής μέσα από μια διαδικασία κατά την οποία αποκλείστηκε το μεγαλύτερο μέρος της πανεπιστημιακής κοινότητας. Σήμερα οι πρυτάνεις με τις πράξεις τους δεν αναγνωρίζουν ούτε καν τους συλλόγους των φοιτητών ή τους συλλόγους των διοικητικών υπαλλήλων. Αμφισβητείται πλέον ανοιχτά ακόμα και το δικαίωμα της λειτουργίας συλλόγων εντός του πανεπιστημίου.
Ο νέος πρύτανης του ΕΚΠΑ και επιχειρηματίας Θ. Φορτσάκης, πρόεδρος ιδιωτικής νομικής εταιρείας, της Γνωμοδοτικής Επιτροπής Δημοσίων Εσόδων και του διαλυμένου πια εποπτικού συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ, νομικός σύμβουλος του ΤΑΙΠΕΔ, της κινέζικης COSCO κι άνθρωπος της ΝΔ από τον καιρό του Κων. Μητσοτάκη ξεφτιλίζοντας κάθε έννοια δημοκρατίας και εισάγοντας ένα πρωτόγονο αυταρχισμό παλεύει μαζί με την κυβέρνηση να εισαγάγει τον «επιχειρηματικό σκοταδισμό» στα πανεπιστήμια, όπως ανέφερε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Ιδιωτικές εταιρείες αναλαμβάνουν τη σίτιση των φοιτητών, τη συντήρηση και τον καθαρισμό των εγκαταστάσεων και πλέον τη φύλαξη των χώρων και τον έλεγχο των εισερχομένων εντός του πανεπιστημιακού χώρου. Ένας ιδιώτης είναι κατανοητό να θέλει να διαφυλάξει την περιουσία του. Ποιος όμως ο πραγματικός λόγος φύλαξης ενός δημοσίου ιδρύματος; Βάσει γεγονότων η πανεπιστημιακή κοινότητα είναι από τις πλέον δραστήριες και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες. Πού αποσκοπεί λοιπόν ο διαρκής έλεγχός της σε συνδυασμό με τη συνεχή ετοιμότητα των ΜΑΤ για καταστολή οποιασδήποτε ανεπιθύμητης ενέργειας;
Ένα φιτίλι σιγοκαίει καιρό τώρα στα πανεπιστήμια. Ένα φιτίλι που μπορεί να ανάψει πυρκαγιά και να δυναμιτίσει την ποθούμενη από πολλές πλευρές (κυβέρνηση, συστημικά ΜΜΕ και ολόκληρο το συστημικό τόξο) κοινωνική ηρεμία σε ένα ιδιαίτερα ζωντανό κοινωνικό κομμάτι, αυτό της σπουδάζουσας (με χίλια βάσανα) νέας γενιάς. Μιας νέας γενιάς που το μέλλον της μοιάζει να έχει ήδη τσουρουφλιστεί από τη διαδικασία της Μπολόνιας και τους αντιεκπαιδευτικούς νόμους Διαμαντοπούλου – Αρβανιτόπουλου, οι οποίοι εισάγουν τη βαρβαρότητα της αγοράς στα ανώτερα επιστημονικά ιδρύματα.
