της Ιωάννας Καρδαρά
Για τρίτη συνεχόμενη φορά επανεξελέγη ο Έβο Μοράλες, ο οποίος ανανέωσε τη θητεία του κατακτώντας την πρώτη θέση στις προεδρικές εκλογές με το συντριπτικό ποσοστό του 60,5%. Ο βασικός του αντίπαλος, ο μεγιστάνας των τσιμέντων και των ταχυφαγείων Σαμουέλ Ντόρια Μέντια, κατέλαβε μόλις το 25%. Ο θρίαμβός του ήταν αναμενόμενος κι αυτό γιατί η άφιξή του στην εξουσία το 2006 σήμανε τη ρήξη με το κληροδότημα της αποικιοκρατίας και επισφραγίστηκε με πολιτικές ανάκτησης των πλουτοπαραγωγικών πόρων, του φυσικού αερίου και του ορυκτού πλούτου. Από τα έσοδά τους καλύφθηκαν ανάγκες των πολιτών και ιδίως των περιθωριοποιημένων ιθαγενών που αποτελούν το 62% του πληθυσμού. Μισό εκατομμύριο πολίτες βγήκαν από τη φτώχεια, ενώ σημαντικές επενδύσεις γίνονται σε δημόσια έργα, με πιο πρόσφατα το δορυφόρο που σχεδιάστηκε για να προσφέρει Ίντερνετ σε σχολεία αγροτικών και δυσπρόσιτων περιοχών κι ένα τελεφερίκ που συνδέει την πρωτεύουσα με τις πιο φτωχές γειτονιές στους λόφους. «Πρόκληση για εμάς είναι να συνεχίσουμε να πηγαίνουμε μπροστά, να συνεχίσουμε να προστατεύουμε αυτή τη διαδικασία της αλλαγής». Η διαδικασία της αλλαγής είναι φράση που χρησιμοποιείται από το Κίνημα του Μοράλες προς το σοσιαλισμό (MAS) ώστε να περιγραφεί ένα μακροπρόθεσμο πολιτικό σχέδιο. Ο Μοράλες αποτέλεσε τον πρώτο ιθαγενή πρόεδρο και εκλέχτηκε για πρώτη φορά το 2006 χάρη στον αγώνα του κατά των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και του ιμπεριαλισμού.
Ωστόσο για ποιο λόγο ο Μοράλες επανεξελέγη τρίτη φορά; Η απάντηση βρίσκεται στο γεγονός ότι πολλοί Βολιβιανοί έχουν επωφεληθεί από τη θητεία του προέδρου της Βολιβίας. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, η Βολιβία κατέχει το υψηλότερο ποσοστό μείωσης της φτώχειας από όλες τις χώρες της Λατινικής Αμερικής, με πτώση 32,2% από το 2000 έως το 2012, ενώ το ΑΕΠ έχει αυξηθεί σταθερά από το 2009-2013, όπως επίσης και τα ποσοστά απασχόλησης και μισθών σημειώνουν αύξηση της τάξης του 20%. Επιπλέον η εθνικοποίηση από την κυβέρνηση του Μοράλες σε διάφορους τομείς όπως των υδρογονανθράκων και της βιομηχανίας των τηλεπικοινωνιών έχουν οδηγήσει σε τεράστια αύξηση των κρατικών κεφαλαίων επιτρέποντας εκτεταμένες κρατικές πρωτοβουλίες τόσο στο χώρο των υποδομών όσο και στο χώρο των κοινωνικών προγραμμάτων, που περιλαμβάνουν τη στήριξη ηλικιωμένων που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, καθώς επίσης και την παροχή προστασίας σε παιδιά και έγκυες μητέρες. Επιπροσθέτως η πολιτική που έχει ακολουθήσει το κόμμα του Μοράλες σχετικά με την κόκα έχει στεφθεί με επιτυχία. Η παραγωγή της το τελευταίο διάστημα ελέγχεται και χρησιμοποιείται νόμιμα μόνο το φύλλο του φυτού, για ιατρικούς και πολιτιστικούς λόγους, πετυχαίνοντας με αυτό τον τρόπο ακόμα και τη μείωση της παραγωγής. Στις περιοχές αυτές όπου παράγεται η κόκα δεν υφίσταται πλέον συνεχής παρουσία στρατού. Ένα ακόμη κατόρθωμα της κυβέρνησης Μοράλες είναι ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του συντελέστηκαν τα μεγαλύτερα αναπτυξιακά έργα, όπως η εκτόξευση του πρώτου δορυφόρου τηλεπικοινωνιών καθώς επίσης και η βελτίωση των οδικών υποδομών της Βολιβίας.
Αποτέλεσμα της πολιτικής του Μοράλες είναι η επίτευξη της οικονομικής σταθερότητας και της δημοσιονομικής ισορροπίας. Το Κίνημα προς το Σοσιαλισμό (MAS) έχει καταφέρει να διασφαλίσει ένα τεράστιο απόθεμα χρημάτων, εν αντιθέσει με τις παλιότερες κυβερνήσεις, που είχαν δεχτεί τεράστια πλήγματα και είχαν δημιουργήσει μεγάλα χρέη. Ο υπουργός Οικονομικών και Οικονομίας της Βολιβίας Λούις Αρκ είχε δηλώσει άλλωστε τον Φεβρουάριο στους Νιου Γιόρκ Τάιμς πως «ό,τι κάνουμε και ό,τι πρόκειται να κάνουμε αποσκοπεί στην ωφέλεια των φτωχών».
