του Γεράσιμου Λιβιτσάνου
Χρηματοδότηση των κομμάτων – Στο στόχαστρο τα κουπόνια του ενός ευρώ
Ρεσιτάλ υποκρισίας από τους κυβερνώντες, που δηλώνουν ότι επιτεύχθηκε καθεστώς διαφάνειας για τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων μετά την ψήφιση στη Βουλή του νομοσχεδίου για το πολιτικό χρήμα.
Με τις διατάξεις του νόμου «αμερικανοποιείται» το πολιτικό σύστημα αφού πρώτη φορά θεσμοθετείται η νόμιμη επιχορήγηση κομμάτων από εταιρείες, ενώ αντίθετα βάλλεται το σύστημα των πολιτικών – οικονομικών εξορμήσεων με κουπόνια, που χαρακτηρίζει τους πολιτικούς σχηματισμούς της Αριστεράς. Μάλιστα εκτιμάται ότι σύντομα θα τροποποιηθεί ο νόμος προς το χειρότερο, μια και υπάρχει για το θέμα σειρά ευρωπαϊκών οδηγιών που δεν έχουν ακόμη ενσωματωθεί στο ελληνικό δίκαιο.
Στην πράξη βέβαια δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε όσον αφορά τη διαφάνεια, αφού οι πραγματικές σχέσεις των πολιτικών κομμάτων με τα επιχειρηματικά συμφέροντα δεν αποτυπώνονται σε… συμβόλαιογραφικές πράξεις και ιδιωτικά συμφωνητικά. Προφανώς ο Μ. Χριστοφοράκος της πολυθρύλητης Ζίμενς δεν έπαιρνε ούτε έδινε αποδείξεις όταν μοίραζε μίζες σε ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία. Ούτε για το σκάνδαλο των υποβρυχίων θα βρεθούν ποτέ παραστατικά.
Ουσιαστικά την πραγματικότητα παραδέχθηκαν ακόμη και οι εισηγητές του νομοσχεδίου, αφού ο υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος επισήμανε ότι είναι θέμα των ίδιων των πολιτικών δυνάμεων «εάν θα ενδώσουν ή όχι» σε οικονομικές πιέσεις.
Πιο συγκεκριμένα: Με το νομοσχέδιο οι εισφορές νομικών προσώπων ιδιωτικού δικαίου προς τα κόμματα γίνονται πλέον νόμιμες αρκεί να αναφέρονται όλα τα φορολογικά στοιχεία της εκάστοτε εταιρείας. Το όριο για την ενίσχυση είναι τα 20.000 ευρώ.
Όσον αφορά το θέμα των ονομαστικών κουπονιών, μετά την έντονη πίεση που ασκήθηκε από ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ (ο ΣΥΡΙΖΑ κατέθεσε και αίτημα ονομαστικής ψηφοφορίας), τελικά η κυβέρνηση προχώρησε σε νομοτεχνική βελτίωση. Σύμφωνα με αυτή, είναι δυνατή η διακίνηση ανώνυμων κουπονιών, θεσπίζεται όμως πλαφόν της τάξης των 150.000 ευρώ ετησίως. Η ρύθμιση πάντως δεν ικανοποίησε τα δύο κόμματα, εφόσον εκτιμούν ότι τα ποσά που συγκεντρώνονται κάθε έτος είναι πολύ μεγαλύτερα.
Στο ίδιο νομοσχέδιο κατατέθηκε και ψηφίστηκε η περίφημη τροπολογία για το «ακατάσχετο» μέρους της κρατικής επιχορήγησης, που ορίζεται στο 40%. Με τον τρόπο αυτόν επιλύεται το πρόβλημα που είχε το ΠΑΣΟΚ με την παρακράτηση της ετήσιας επιχορήγησης από τις τράπεζες, εξαιτίας των ληξιπρόθεσμων δανείων του ύψους εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ.
Εντύπωση προκάλεσε η στάση του ΣΥΡΙΖΑ στο συγκεκριμένο θέμα, αφού δεν έθεσε θέμα ονομαστικής ψηφοφορίας για την τροπολογία.
