της Μαριάννα Τζιαντζή
Καθώς επιχείρησα να διαβάσω το πολυνοµοσχέδιο που έρχεται για ψήφιση σήµερα, θυµήθηκα ένα τραγούδι του Χάρρυ Κλυνν από το δίσκο Πατάτες: «Άλογα, βήµατα, χέρια, µαχαίρια, τρένα, καράβια, ποδήλατα… φίδια, αράχνες, σκορποί, σαραντοποδαρούσες, Ρίχτερ, αντίσκηνο, Ουψάλα, φύγε, έλα, κάτσε, σήκω».
Στις περίπου 200 πυκνογραµµένες σελίδες του νοµοσχέδιου χωρέσανε όλα: γάλατα, ρυζόγαλα, πετρέλαια, κρεοσκευάσµατα, φάρµακα, φωτοβολταϊκά, ψωµιά, κουλούρια, λαγάνες, αποζηµιώσεις απολυµένων, «ράντες αναπηρίας», ενοικιαζόµενα µοτοποδήλατα (στις τουριστικές περιοχές), σιδηροδροµικά ακίνητα, οι Θίννες του Βαρθολοµιού (µια περιοχή έκτασης 950 στρεµµάτων που µεταβιβάζεται στο ΤΑΙΠΕ∆), η συσκευασία του ελαιόλαδου, το «χύδην τσιµέντο», οι «δρόµωνες ίπποι». Χώρεσαν τα «άλφα» του Καράµπελα και το «µι» της Χάιδως.
Ακόµα και το τι σηµαίνει «ολίγον έγκυος» ή µάλλον παρ’ ολίγον έγκυος µάς εξηγεί το πολυνοµοσχέδιο, δηλαδή περιλαµβάνει µια διάταξη για τις εγκύους που βρίσκονται σε διαθεσιµότητα. Αν η εγκυµοσύνη αποδειχτεί ανεµογκάστρι ή διακοπεί για οποιονδήποτε λόγο, τότε αίρεται η 12µηνη παράταση της διαθεσιµότητας και η γυναίκα απολύεται κανονικά. Μαθαίνουµε ακόµα τι είναι το τίµιο επάγγελµα του «αναλογιστή» και του «εκτιµητή», ενώ άφθονοι είναι στο κείµενο οι ξένοι όροι όπως και οι χρηµατοοικονοµικοί.
Τι είναι οι «αεριοστρόβολοι»; Τι είναι η «αποµάστευση»; (Μήπως αυτό που έκαναν οι Αµαζόνες που έκοβαν τον έναν τους µαστό για να χειρίζονται καλύτερα το όπλο;) Και ειδικό κεφάλαιο µε τίτλο «Μείωση εργοδοτικού κόστους»… Σε όλα θέλει να βάλει τάξη η τρόικα, τίποτα το ανθρώπινο δεν της είναι ξένο, τίποτα το ανθρώπινο και το φιλολαϊκό να µην αποµείνει σ’ αυτό τον τόπο.
Μέσα σε λιγότερο από δύο 24ωρα, οι βουλευτές της συγκυβέρνησης θα διαβάσουν το νοµοσχέδιο, θα βρουν τις άγνωστες λέξεις στο λεξικό και θα πουν το «ναι σε όλα»; Αν σήµερα ο πρόεδρος της Βουλής τούς έβαζε πρόχειρο διαγώνισµα µε θέµα «Τι κατάλαβα από το πολυνοµοσχέδιο», οι περισσότεροι θα έδιναν άσπρη κόλλα.
Η αποψινή ψηφοφορία δεν ισοδυναµεί µόνο µε εξευτελισµό της κοινοβουλευτικής δηµοκρατίας. Είναι και ύβρις κατά της λογικής. Τυφλοί, κουφοί και άλαλοι, οι βουλευτές της κυβερνητικής πλειοψηφίας (όχι πια της λαϊκής) αποφασίζουν για τη ζωή των πολλών, για τη ζωή των επόµενων γενιών. Ντροπή και ξεφτίλα χωρίς όρια.
