Log in

Registration

ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Πρόταση πολιτικής συνεργασίας

Posted: December 14, 2014 / in: Πολιτικη / Comments Off on ΑΝΤΑΡΣΥΑ – Πρόταση πολιτικής συνεργασίας

Προς τις αντικαπιταλιστικές, αντιιμπεριαλιστικές και αντιΕΕ δυνάμεις

– ΚΣΕ ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Σημαντική πολιτική πρωτοβουλία για την προώθηση της αριστερής ανατρεπτικής πολιτικής συνεργασίας πήρε η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, στέλνοντας επιστολή-κάλεσμα σε σειρά οργανώσεων και υλοποιώντας σχετική απόφαση του Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου. Το κάλεσμα δεν περιορίζεται μόνο σε συγκεκριμένες οργανώσεις, αλλά αφορά ευρύτερα αγωνιστές της ριζοσπαστικής και επαναστατικής Αριστεράς και του ανατρεπτικού μαζικού κινήματος, που βλέπουν την ανάγκη της συσπείρωσης των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντιΕΕ και αντισυστημικών δυνάμεων. Η επιστολή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ απευθύνθηκε στις εξής πολιτικές δυνάμεις ΕΕΚ, ΚΚΕ (μ-λ), Μ-Λ ΚΚΕ, ΟΚΔΕ, Πρωτοβουλία για Αριστερή Μετωπική Συμπόρευση, Σχέδιο Β. Ολόκληρο το κείμενο της επιστολής έχει ως εξής:

Συντρόφισσες και σύντροφοι, εκ μέρους τους Πανελλαδικού Συντονιστικού Οργάνου της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η Κεντρική Συντονιστική Επιτροπή σάς καλεί σε συνάντηση αντιπροσωπειών με θέμα την αναβαθμισμένη κοινή δράση, την πολιτική συνεργασία και συσπείρωση των αντικαπιταλιστικών, αντιιμπεριαλιστικών, αντιΕΕ, αντισυστημικών δυνάμεων και αγωνιστών που συνεχίζουν να διαχωρίζονται έμπρακτα από την πολιτική – κυβερνητική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ, από την αδιέξοδη γραμμή του ΚΚΕ και αναζητούν μια άλλη Αριστερά.

Το πολιτικό πλαίσιο της συνεργασίας που προτείνουμε πιστεύουμε ότι πρέπει να έχει στο κέντρο του τα εργατικά-λαϊκά δικαιώματα, σε σύγκρουση με τα συμφέροντα του κεφαλαίου, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ, της ταπεινωτικής ευρωκηδεμονίας, του κοινοβουλευτικού ολοκληρωτισμού και του μονόδρομου της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Πιο συγκεκριμένα, βασικοί στόχοι αυτού του πλαισίου μπορεί να είναι:

Πρώτον, η ριζική αναδιανομή εισοδήματος και πλούτου, υπέρ της εργασίας και σε βάρος του κεφαλαίου, με πάλη για βασικούς στόχους βελτίωσης της θέσης των εργαζόμενων, όπως μείωση των χρόνων συνταξιοδότησης και των ωρών εργασίας χωρίς μείωση των αποδοχών, για την άμεση δημιουργία νέων δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας, αυξήσεις στους μισθούς και τις συντάξεις, κατάργηση όλων των μορφών ευέλικτης-ελαστικής εργασίας, δημόσια δωρεάν παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση, δραστική μείωση της άμεσης φορολογίας των εργαζομένων και των μικρομεσαίων στρωμάτων, με ταυτόχρονη γενναία αύξηση της άμεσης φορολόγησης του κεφαλαίου, μείωση – κατάργηση των έμμεσων φόρων, μείωση έως και διαγραφή του δανεισμού της εργατικής λαϊκής οικογένειας για την απόκτηση της πρώτης κατοικίας κ.ά.

Δεύτερον, η μονομερής κατάργηση των Μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων.

Τρίτον, η στάση πληρωμών στους δανειστές, η μη αναγνώριση και διαγραφή του χρέους.

Τέταρτον, η έξοδος από το ευρώ, η ρήξη και έξοδος από την ΕΕ, η απαλλαγή από κάθε είδους επιτροπεία από τους διεθνείς μηχανισμούς και οργανισμούς των πολυεθνικών (ΕΕ, ΟΟΣΑ, ΠΟΕ κ.λπ.) και τις απροκάλυπτες επεμβάσεις τους στο εσωτερικό της χώρας, σε συμμαχία με την ολιγαρχία του πλούτου, από τη σκοπιά της διεθνιστικής συνεργασίας των λαών.
Πέμπτον, οι εθνικοποιήσεις όλων των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας χωρίς αποζημίωση, και η λειτουργία τους με εργατικό-λαϊκό έλεγχο, η κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ – έλεγχος για τις εγκληματικές του πράξεις.

Έκτον, η πάλη για τον εργατικό και λαϊκό έλεγχο, τον δημόσιο, κοινωνικό σχεδιασμό της οικονομίας, η προάσπιση των συμφερόντων και των αναγκών των μικρομεσαίων, αυτοαπασχολούμενων στρωμάτων και των αγροτών.

Έβδομον, η υπεράσπιση και διεύρυνση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών του λαού ενάντια στην αντιδραστική αναμόρφωση του κράτους, στην καταστολή και την πολύμορφη καταπίεση, με μέτρα όπως κατάργηση του Καλλικράτη, των δυνάμεων καταστολής ενάντια στο λαό (ΜΑΤ, ΔΕΛΤΑ), της αντιτρομοκρατικής νομοθεσίας, με την προώθηση θεσμών αγώνα και λαϊκής αυτοδιεύθυνσης σε ολόκληρη την κοινωνία.

Όγδοον, η πάλη για τη συντριβή των φασιστικών συμμοριών και του ρατσισμού.

Ένατον, η παροχή ασύλου στους πρόσφυγες και η νομιμοποίηση όλων των μεταναστών.

Δέκατον, η υπεράσπιση της ειρήνης, η μη συμμετοχή με οποιονδήποτε τρόπο της χώρας μας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, το κλείσιμο των ξένων βάσεων, η έξοδος από το ΝΑΤΟ, η προώθηση της διεθνιστικής συνεργασίας των λαών στην περιοχή μας και σε όλο τον κόσμο.

Πιστεύουμε ότι το παραπάνω πλαίσιο δεν μπορεί παρά να επιβληθεί με τη δύναμη του εργατικού και λαϊκού κινήματος και του πανεργατικού-παλλαϊκού ξεσηκωμού από ένα ταξικά ανασυγκροτημένο εργατικό και λαϊκό κίνημα, με κοινή δράση των μαχόμενων δυνάμεων της Αριστεράς, που θα υπερβεί τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Η πάλη γι’ αυτό το πρόγραμμα συνδέει την αγωνία των λαϊκών στρωμάτων που συνθλίβονται από την κρίση και τους αγώνες τού σήμερα με την ανατροπή της αντιδραστικής πολιτικής, την απόσπαση κατακτήσεων αλλά και με τον στρατηγικό στόχο ανατροπής του καπιταλισμού και του μετασχηματισμού της κοινωνίας σε σοσιαλιστική κατεύθυνση.

Η πολιτική συνεργασία και το πλαίσιο που προτείνουμε προς συζήτηση, κατά τη γνώμη μας, πρέπει να διαχωρίζονται από τη λογική της ενσωμάτωσης στο αστικό σύστημα εξουσίας και της κυβερνητικής διαχείρισης της κυρίαρχης αστικής πολιτικής μέσα στο πλαίσιο της ΕΕ και των νόμων της αγοράς, όπως προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και από τις λογικές εκείνες που αρνούνται το πρόγραμμα ρήξης με τις βασικές επιλογές του συστήματος, τους αποφασιστικούς αγώνες και την ενότητα των αγωνιζόμενων δυνάμεων, παραπέμποντας την αναμέτρηση στο απροσδιόριστο μέλλον της δικής τους «εξουσίας».

Το πλαίσιο αυτό απευθύνεται σε όλες τις δυνάμεις και τους αγωνιστές που μπορεί να συμφωνούν σε αυτή την κατεύθυνση, ακόμη και αυτούς που δεν είναι πεισμένοι για το σύνολό του ή εκφράζουν διαφοροποιήσεις σε επιμέρους σημεία του.

Στο πλαίσιο της πολιτικής συνεργασίας είναι άλλωστε αυτονόητο ότι πέρα από τα κοινά συμφωνημένα κάθε πολιτική δύναμη θα έχει τη δυνατότητα να παλεύει και να προβάλει αυτοτελώς το δικό της συνολικό πολιτικό πρόγραμμα.

Στο ισχυρό ενδεχόμενο μη εκλογής Προέδρου της Δημοκρατίας και προκήρυξης εκλογών προτείνουμε την εκλογική συμμαχία των δυνάμεων και των αγωνιστών αυτών στη βάση του παραπάνω αναγκαίου πολιτικού πλαισίου ως πλευρά της αριστερής ανατρεπτικής συνεργασίας. Σε κάθε περίπτωση η ΑΝΤΑΡΣΥΑ θα παρέμβει και θα δώσει την εκλογική μάχη από τη σκοπιά της αντικαπιταλιστικής ανατροπής.

Συντρόφισσες και σύντροφοι, εκτιμούμε ότι υπάρχουν δυνατότητες στην παραπάνω κατεύθυνση. Η πρόταση αυτή γίνεται για να ενώσει αλλάζοντας το τοπίο στην Αριστερά και στο κίνημα, με την πεποίθηση πως είναι ώριμο το προχώρημά της.

Τέλος, πιστεύουμε ότι χρειάζεται να προετοιμάσουμε κοινό ανακοινωθέν μετά τη συνάντηση, ώστε να δοθεί η δυνατότητα σε κάθε αγωνιστή να πληροφορείται και να κρίνει το αποτέλεσμα των συναντήσεων και παράλληλα, λόγω της ταχύτητας των εξελίξεων, να προετοιμάσουμε κοινή σύσκεψη όλων των δυνάμεων και αγωνιστών που συμφωνούν, εντός των ερχόμενων δυο εβδομάδων.

Με τη δύναμη του λαϊκού ξεσηκωμού

Μόνο η καυτή ανάσα του λαού μπορεί να ανοίξει δρόμους ανατροπής της κυβέρνησης, το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου αντικαπιταλιστικής ανατροπής χωρίς χρέος και Μνημόνια, ευρώ και ΕΕ, με τους εργαζόμενους στο τιμόνι, ένα μέλλον σοσιαλιστικό». Αυτό τονίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπροστά στη διαδικασία της προεδρικής εκλογής που ξεκίνησε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου.

«Με την επίσπευση της προεδρικής εκλογής και τη δίμηνη παράταση του Μνημονίου η κυβέρνηση μειοψηφίας ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στοχεύει στο να ξεπεράσει τα τραγικά αδιέξοδα της πολιτικής της και να μεθοδεύσει την παραμονή της στην εξουσία. Θέλει να ξεπεράσει το «σκόπελο» της προεδρικής εκλογής, για να έχει ελεύθερα τα χέρια της να προχωρήσει αμέσως μετά στην εφαρμογή του νέου κύκλου λεηλασίας των λαϊκών εισοδημάτων και κατακτήσεων (απολύσεις, μείωση μισθών και συντάξεων, συρρίκνωση περίθαλψης, επίθεση στα συνδικάτα) και την υπογραφή του νέου Μνημονίου που έχει συναποφασίσει με τους δανειστές, την ΕΕ και το ΔΝΤ» τονίζει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Γι’ αυτό και υπογραμμίζει πως «δεν θα μείνουμε παθητικοί θεατές στην επιχείρηση συνέχισης της καταστροφής μας! Οι αγώνες του τελευταίου διαστήματος, η κυβερνητική ήττα στην υπόθεση της «αξιολόγησης» και των απολύσεων στο Δημόσιο και η υπόθεση του Ν. Ρωμανού έδειξαν, ότι η συγκυβέρνηση δεν είναι ανίκητη. Τις νίκες τις έφερε η κινητοποίηση των δεκάδων και εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων που μπορούν να απομονώσουν και να νικήσουν το μαύρο μέτωπο της κυβέρνησης, των καναλαρχών, της πλουτοκρατίας, των κρατικών και υπερεθνικών μηχανισμών που τρομοκρατώντας το λαό παρεμβαίνουν για τα συμφέροντά τους.

Δεν θα δώσουμε στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να συνεχίσει ενάμισι χρόνο ακόμα τη βάρβαρη πολιτική της αναβαπτισμένη μέσα από τη διαδικασία εκλογής προέδρου της δημοκρατίας. Η δική μας κινητοποίηση, η δύναμη του λαϊκού ξεσηκωμού, θα κρίνει αν θα συγκεντρωθούν ή όχι οι 180 βουλευτές κι όχι η εντιμότητα των “εθνοπατέρων”». Με βάση αυτή τη λογική, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ «καλεί τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τη νεολαία, όλο το λαό να κλιμακώσουν τον αγώνα τους με πολιτική απεργία, για να φύγει η άθλια συγκυβέρνηση, με μαζικές διαδηλώσεις και κινητοποιήσεις την επόμενη περίοδο των ψηφοφοριών για την εκλογή Προέδρου, από τώρα και μέχρι τις 29 του Δεκέμβρη. Να συσπειρωθεί στους χώρους δουλειάς, στις πόλεις και τις γειτονιές και να οργανώσει την αντεπίθεσή του».

 

© Some rights reserved 2018 - ΠΡΙΝ Παλιά μορφή και προηγούμενα άρθρα