Log in

Registration

Υποκρισία για την αναπηρία

Posted: December 10, 2013 / in: Κοινωνια / Comments Off on Υποκρισία για την αναπηρία

της Ελένης Φανουράκη

Απέναντι στις αντικοινωνικές και αντεργατικές πολιτικές της άθλιας συγκυβέρνησης Σαµαρά – Βενιζέλου και συνεργατών αποχωρησάντων που έχουν οδηγήσει ήδη την πλειονότητα των αναπήρων στην απόλυτη φτώχεια, η Εθνική Συνοµοσπονδία Ατόµων µε Ειδικές Ανάγκες (ΑµεΑ) σε ένδειξη βαθιάς διαµαρτυρίας και αγωνιστικής πίεσης αρκέστηκε ανήµερα την 3η Δεκέµβρη (Εθνική Ηµέρα ΑµεΑ) στην οργάνωση εκδήλωσης για τη δηµοσιοποίηση των συµπερασµάτων της έρευνας που διεξήγαγε η Κάπα Ρισέρτς για λογαριασµό της.

Φαίνεται η Εθνική Συνοµοσπονδία Ατόµων µε Αναπηρία έχει µείνει στις παρελθούσες περιόδους που οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ έδιναν και µερικά ψίχουλα στους αναπήρους και αυτό βαφτιζόταν κοινωνική πολιτική για την αναπηρία. Κοινωνική πολιτική µισερή, η οποία άρχιζε και τέλειωνε σε µια υποτυπώδη πολιτική προνοιακών επιδοµάτων και σε οικονοµικές παροχές σχεδιασµένες στο… γόνατο.

Συµπεράσµατα µε θετικό ισοζύγιο όπως αυτό που δείχνει ότι η αναπηρία δεν συγκαταλέγεται πλέον στην περιοχή των «ταµπού», του κοινωνικού στίγµατος, είναι βέβαιο ότι θα ανατραπούν σε µια κοινωνία η οποία µαστίζεται από την αλµατώδη αύξηση της ανεργίας καθώς αυτή  µάλιστα χτυπά πρώτα την πόρτα των αναπήρων. Η νέα κοινωνική αντίληψη για την αναπηρία, που χτίστηκε µε τους αγώνες των ιδίων των αναπήρων, γίνεται θυσία στις βάρβαρες µνηµονιακές πολιτικές των κυβερνήσεων που ακολουθούν τις προσταγές των εντολοδόχων τους.

Πόσο θετικό µπορεί να είναι το συµπέρασµα που δείχνει ότι έχει σηµειωθεί σηµαντική πρόοδος στη δυνατότητα των ατόµων µε αναπηρία να κάνουν χρήση των νέων τεχνολογιών και του διαδικτύου (63,6%) και να έχουν πρόσβαση στην ενηµέρωση/πληροφόρηση (55,6%), όταν µέσα στην τελευταία τριετία έχει ανοίξει ο δρόµος για τη διάλυση και του δηµόσιου κοινωνικού ασφαλιστικού συστήµατος; Ραγδαία άλλωστε είναι η µείωση των ασφαλιστικών παροχών που εξυπηρετούν τις πρόσθετες ανάγκες των αναπήρων από τον ΕΟΠΥΥ που έχουν ήδη δροµολογήσει τη διάλυσή του.

Αποκαλυπτικό βεβαίως είναι το συµπέρασµα που δείχνει ότι η πρόοδος των προηγούµενων χρόνων κινδυνεύει να ανασταλεί εξαιτίας της οικονοµικής κρίσης που χειροτέρεψε τη ζωή των ατόµων µε αναπηρία τα τελευταία 3 χρόνια (58,8%). Το 96,5% πιστεύει ότι έχουν δηµιουργηθεί ανυπέρβλητες οικονοµικές δυσκολίες στις οικογένειες λόγω της µικρότερης χρηµατοδότησης κοινωνικών πολιτικών! Ακολούθως αναδεικνύεται ότι οι διακρίσεις σε βάρος των ΑµεΑ εκδηλώνονται κυρίως στην αναζήτηση εργασίας και στην πρόσβαση σε δηµόσιους – κοινόχρηστους χώρους. Ανάπηροι και άτοµα µε χρόνια νοσήµατα αναµφίβολα είναι τα πρώτα θύµατα των αντικοινωνικών πολιτικών που υπαγορεύουν η ΕΕ και το ΔΝΤ. Η διάσωση του ευρώ και των κερδών του διεθνούς και εγχώριου κεφαλαίου αποτελεί «εθνικό» καθήκον σε βάρος των ανθρώπινων αναγκών των αναπήρων. Ο µοναδικός προστατευτικός νόµος για την απασχόληση των αναπήρων, ο νόµος 2643/98, δεν λειτούργησε ούτε στα χρόνια της απατηλής ευηµερίας. Χιλιάδες θέσεις εργασίας για τους αναπήρους έχουν χαθεί µε ευθύνη των διοικήσεων του ΟΑΕΔ, που υπηρετούν πιστά τα συµφέροντα του ΣΕΒ και λοιπών εργοδοτικών οργανώσεων. Οι ανάπηροι αποδεικνύονται ανεπιθύµητοι στις αιµοβόρες απαιτήσεις των κεφαλαιοκρατών.

Είναι ολοφάνερο ότι το αίτηµα της ισότιµης ένταξης των αναπήρων στην παραγωγή -αίτηµα που βρίσκεται ψηλά στην ατζέντα της συνοµοσπονδίας τους!- δεν µπορεί να δικαιωθεί µέσα στον καπιταλισµό. Όσο βαθαίνουν οι κοινωνικές αντιθέσεις, όσο οι κεφαλαιοκράτες διψούν για περισσότερα κέρδη και προωθούν πολιτικές που εξοντώνουν τους εργαζόµενους, τόσο το αίτηµα αυτό θα ανήκει στη σφαίρα του ονείρου.

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η πολυδιαφηµιζόµενη σύµβαση των ανθρωπίνων δικαιωµάτων των ατόµων µε αναπηρία του ΟΗΕ και κάθε κείµενο γενικόλογο περί δικαιωµάτων δεν έχουν καµία απολύτως αξία. Χρυσώνουν απλώς το χάπι και δηµιουργούν φρούδες ελπίδες στον κόσµο της αναπηρίας, η πλειονότητα του οποίου προέρχεται από τον κόσµο της εργασίας και του µόχθου για ένα πενιχρό µεροκάµατο.

Υποκρισία και µόνον υποκρισία υπήρχε όταν στις 4 Μαΐου 2012, δύο ηµέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές, η κυβέρνηση Παπαδήµου έφερε προς κύρωση στη βουλή τη διεθνή αυτή δικαιωµατική σύµβαση. Πρόσφορος ο χώρος των αναπήρων για ψηφοθηρική εκµετάλλευση όλα αυτά τα χρόνια. Οι ίδιοι βουλευτές της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ λίγους µήνες µετά, µε πράξη νοµοθετικού περιεχοµένου, κατήργησαν το ΕΚΑΣ και σε χαµηλοσυνταξιούχους αναπήρους!

Ο ασθµαίνων ΕΟΠΥΥ, τα ψυχιατρικά νοσοκοµεία, το Δηµόσιο ΕΣΥ διαλύονται και µαζί µε τις γενοκτόνες φαρµακευτικές πολιτικές προώθησης ανεξέλεγκτων γενοσήµων που εφαρµόζουν όσοι µαχητικά ψήφισαν τη διεθνή σύµβαση των δικαιωµάτων των αναπήρων είναι βέβαιο ότι θα δηµιουργήσουν νέες εικόνες ρακένδυτων αναπήρων στα πεζοδρόµια της χώρας. Στάχτη στα µάτια των αναπήρων και από τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο της ΔΗΜΑΡ Βασίλη Οικονόµου, ο οποίος στην εκδήλωση της παρουσίασης των συµπερασµάτων της προαναφερθείσας έρευνας τόνισε χωρίς αιδώ πως «είναι ζήτηµα κοινωνικής δικαιοσύνης η καταβολή κατά προτεραιότητα στα Άτοµα µε Αναπηρία του κοινωνικού µερίσµατος το οποίο θα προκύψει από το πρωτογενές πλεόνασµα που πέτυχε τη φετινή χρονιά η Ελλάδα»!

Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη και οι ανάπηροι που αντιµετωπίζουν µε σφοδρότητα τη φτώχεια, την ανεργία και έναν νέο βάρβαρο κοινωνικό αποκλεισµό καλούνται να συνειδητοποιήσουν την ταξική φύση της αναπηρίας. Το βέβαιο είναι ότι η αντάµωση των αναπήρων µε την Αριστερά της ανατροπής του βάρβαρου καπιταλισµού αποτελεί τον µόνο δρόµο για την ίδια την επιβίωσή τους.

 

© Some rights reserved 2018 - ΠΡΙΝ Παλιά μορφή και προηγούμενα άρθρα