Log in

Registration

Ένα ταραχώδες κίνημα στην ήρεμη Γκρενόμπλ

Posted: May 23, 2018 / in: Διεθνη, Πρωτοσελιδο / Comments Off on Ένα ταραχώδες κίνημα στην ήρεμη Γκρενόμπλ

 

Γαλλία, αποστολή

Βαγγέλης Μόσχος

 

Το γαλλικό εργατικό κίνημα και ειδικά οι σιδηροδρομικοί διαθέτουν την ισχύ και την εμπειρία για να τα βάλουν με την κυβέρνηση Μακρόν και να αποσπάσουν πολύτιμες νίκες, που θα ανοίξουν τον δρόμο για μια γενικότερη και πιο αποφασιστική αναμέτρηση. Προϋπόθεση είναι η συνάντηση όλων των αγωνιζόμενων κομματιών της γαλλικής κοινωνίας.

 

Η κατάληψη, η καταστολή, η εργατική συνέλευση και η ανάγκη συντονισμού

 

 

Φοιτητές και σιδηροδρομικοί

πρωταγωνιστούν εδώ και εβδομάδες

σε ένα σκληρό πόλεμο

με κυβέρνηση και κεφάλαιο

 

 

Η Γκρενόμπλ είναι μια σχετικά μικρή και ήρεμη πόλη στη νοτιοανατολική Γαλλία. Η εμπορευματική κοινωνία έχει καταφέρει να την κάνει γνωστή για την ιστορία της διεξαγωγής των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων. Κάτω από το χιόνι των βουνών της όμως κρύβεται η πραγματική της ιστορία. Αυτή της αντίστασης που εντοπίζεται από τους αλπινιστές σκιέρ, οι οποίοι ξεκίνησαν την απελευθέρωση της Γαλλίας από το ναζιστικό ζυγό, μέχρι την τεράστια συμβολή της στον Μάη του ’68 αλλά και στα κινήματα της σύγχρονης Γαλλίας. Και παρά την βίαιη εμπορευματοποίηση, η συνέχεια της ιστορίας αυτής φαίνεται στους δρόμους και τις γειτονίες, στις αφίσες και τα συνθήματα, στα δεκάδες κοινωνικά και συλλογικά εγχειρήματα. Φάνηκε όμως ακόμη καλύτερα τις τελευταίες μέρες στους αγώνες που δόθηκαν εκεί. Τμήμα των ευρύτερων αγώνων που διαδραματίζονται τον τελευταίο καιρό στη Γαλλία και έχουν δύο κύριους πρωταγωνιστές: Τους φοιτητές και τους σιδηροδρομικούς εργάτες.

Νωρίς ένα πρωί, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες οι οποίοι βρίσκονται από το Δεκέμβρη σε συνελεύσεις και από τον Απρίλη σε κατάληψη της σχολής, συγκεντρώνονται έξω από το κτίριο. Στόχος τους είναι το μπλοκάρισμα των εξετάσεων σύμφωνα με την ψηφισμένη απόφαση της γενικής συνέλευσης. Αρκετοί συμφοιτητές τους έχουν συγκεντρωθεί σε μια αντίπερα όχθη, διεκδικώντας να εξεταστούν και αδιαφορώντας για την απόφαση. Άλλοι αδιαφορούν… αδιάφορα και άλλοι με ζήλο. Στους τελευταίους πρωταγωνιστούν οι λίγοι καθηγητές που παραβρίσκονται, οι οποίοι «οργανώνουν» τους αντι-καταληψίες. Ξαφνικά ακούγονται φωνές. Μια οκτάδα περίπου οχήματα των CRS (αντίστοιχες μονάδες των ελληνικών ΜΑΤ) καταφτάνουν στο πανεπιστήμιο για να επιβάλλουν την τάξη. Οι πάνοπλοι αστυνομικοί κατεβαίνουν από τις κλούβες χτυπάνε βίαια τους φοιτητές με γκλομπιές, ενώ τους ψεκάζουν με σπρέι. Τραυματίζουν σοβαρά δύο και συλλαμβάνουν έναν, ο οποίος μάλιστα είχε έρθει για να εξεταστεί. Η μόνη τους παρανομία είναι ενδεχομένως ότι πάτησαν… το γρασίδι, καθώς η εισβολή στο «πανεπιστημιακό άσυλο» -όπως θα το λέγαμε στην Ελλάδα- είναι μια κανονικότητα στη Γαλλική νομοθεσία.

Οι αστυνομικοί μπορεί να καταφέρουν να σπείρουν τον πανικό αλλά δεν πετυχαίνουν τον στόχο της διοίκησης. Οι εξετάσεις όχι μόνο αναβάλλονται, αλλά πολλοί περισσότεροι φοιτητές συσπειρώνονται με τους καταληψίες και ας διαφωνούν με τις πρακτικές και τα αιτήματα τους. «Μας ενοποιεί πλέον πολύ περισσότερο η αντίσταση στην βάρβαρη αστυνομική καταστολή στο πανεπιστήμιο, παρά η αντίθεση στο νόμο της κυβέρνηση με την οποία ξεκίνησε το κίνημα», λέει η Λέα, φοιτήτρια της σχόλης που συμμετέχει εξαρχής στην κατάληψη. «Κατηγορούν την κατάληψη ότι κλείνει τη σχολή, όμως στην πραγματικότητα εντός των κατειλημμένων κτηρίων οργανώνονται διαρκώς εκδηλώσεις με συμμετοχή καθηγητών, προβολές, ποδόσφαιρο, συναυλίες, «φροντιστήριο» για αυτούς που χάνουν μάθημα, ενώ λειτουργεί και χώρος  για τη στέγαση προσφύγων», προσθέτει. «Η απόφαση για κατάληψη είναι μια συλλογική απόφαση. Πραγματοποιούνται συνελεύσεις κάθε εβδομάδα, η μεγαλύτερη από αυτές είχε συμμετοχή 1200 ατόμων. Στις συνελεύσεις τοποθετούνται κυκλικά πολλοί φοιτητές/τριες και ύστερα ψηφίζουμε τις προτάσεις. Συζητιόνται πρακτικά θέματα, αλλά και θέματα που αφορούν το νομοσχέδιο στην εκπαίδευση, καθώς και άλλα ζητήματα, όπως αυτό της επίθεσης της κυβέρνησης στην ZAD της Νοτρ-Νταμ και το νομοσχέδιο της για τους πρόσφυγες. Δυστυχώς, απόντες είναι οι καθηγητές παρότι μια μειοψηφία συμφωνεί μαζί μας. Η διοίκηση βρίσκεται απολύτως απέναντι μας. Αυτή καλεί τα CRS στη σχολή».

Μια επίσκεψη στο κατειλημμένο από τις 10 Απριλίου κτίριο του CLV την επιβεβαιώνει. Ο χώρος είναι ανοιχτός και διαθέτει πλούσιο υλικό. Εκδηλώσεις και μαθήματα γίναν εδώ, με θέματα όπως «Ταξική διαστρωμάτωση στην εκπαίδευση», «Οικειοποίηση δημόσιου χώρου», «Φυλακισμένοι και βραχιολάκι» και άλλα. Παραδίπλα, στην κατάληψη Patio, στεγάζονται δεκάδες πρόσφυγες από τον Δεκέμβρη, όπως μας πληροφορεί ο Κουεντίν, μέλος του NPA. Ο Οδυσσέας, βέβαια, επίσης μέλος του NPA και φοιτητής, παρότι στηρίζει ενεργά όλα αυτά τα εγχειρήματα, τονίζει πως «η ηγεμονία των αναρχικών και αυτόνομων απόψεων στο αγωνιζόμενο φοιτητικό σώμα κεντράρει δυστυχώς μόνο σε τέτοιες δραστηριότητες, χάνοντας το στοιχείο της πολιτικής απάντησης μέσω των συνελεύσεων».

Ένα επόμενο μεσημέρι, μετά το καθιερωμένο μπλοκάζ των εξετάσεων, πολλοί φοιτητές μετακινούνται μαζί στο τραμ. Πηγαίνουν στη συνέλευση των σιδηροδρομικών στο σταθμό του τρένου. Εκεί δεν τους συναντούν μόνοι τους. Εκπαιδευτικοί, δημόσιοι υπάλληλοι, εργάτες σε άλλους τομείς είναι παρόντες και απευθύνουν όλοι χαιρετισμούς. Η συνέλευση ξεκινάει με την εισήγηση από τους εκπροσώπους των διαφόρων σωματείων. Μιλάνε για την αναγκαία συνέχεια μιας απεργίας που ήδη μετράει ένα μήνα διήμερων (ανά εβδομάδα) κινητοποιήσεων. Κατηγορούν τη διοίκηση που δεν δίνει στοιχεία συμμετοχής. Θεωρούν άκαρπη την πρόσφατη συνάντηση των σωματείων με τον πρωθυπουργό, ο οποίος δεν υποσχέθηκε στην ουσία τίποτα. Και κυρίως κατηγορούν τον Μακρόν, που θέλει να ιδιωτικοποιήσει τον σιδηρόδρομο, να αλλάξει το καθεστώς των εργαζόμενων του και να αποσύρει γραμμές, όχι μόνο για αυτά τα μέτρα, αλλά για την Γαλλία των πλουσίων που θέλει να δημιουργήσει. Καλούν όλοι σε κινητοποιήσεις στις 14 Μαϊου αλλά και στην πανεθνική που έχουν κηρύξει όλα τα συνδικάτα στις 22 του μήνα.

Στο τέλος της συνέλευσης, συλλογική κουζίνα διοργανώνεται και όλοι οι συμμετέχοντες τρώνε σε γιορτινό, συλλογικό κλίμα. Εκεί, μέλος του συνδικάτου SUD-Rail μας λέει ότι για να μπορέσει να νικήσει η απεργία πρέπει να μετατραπεί σε κυλιόμενη εβδομαδιαία. Ότι οι σιδηροδρομικοί έχουν τεράστια πείρα ταξικών αγώνων και μπορούν να τα βάλουν με την κυβέρνηση. Ένας άλλος απεργός, συντονιστής της συνέλευσης και μέλος της CGT, προσθέτει πως πρέπει να υπάρξει σύγκλιση των επιμέρους αγωνιζόμενων κομματιών. Από τους εργάτες, τους φοιτητές και τους εκπαιδευτικούς μέχρι κοινωνικούς χώρους της πόλης, η ενότητα των καταπιεσμένων μπορεί να οδηγήσει σε πιο ριζοσπαστικούς αγώνες που θα ταράξουν τα νερά.

 

Tags: ,

Similar posts

© Some rights reserved 2018 - ΠΡΙΝ Παλιά μορφή και προηγούμενα άρθρα