Log in

Registration

Κούβα: Μήπως μιλήσατε για δημοκρατία τζέντλεμεν;

Posted: April 25, 2018 / in: Διεθνη, Πρωτοσελιδο / Comments Off on Κούβα: Μήπως μιλήσατε για δημοκρατία τζέντλεμεν;

Βαγγέλης Μόσχος

Η Κούβα έχει αντισταθεί με αξιοπρέπεια στην πολιορκία του αδηφάγου καπιταλισμού, που θα συνεχιστεί. Το μέλλον της δεν είναι γραμμικά προβλέψιμο, αλλά σίγουρα η επαναστατική γέννηση και η σοσιαλιστική οικοδόμηση θα αποτελεί φάρο για τον 21ο αιώνα.

Οι τίτλοι ξένων εφημερίδων και ενημερωτικών ιστοσελίδων φιλοξενούν συστηματικά ειδήσεις και σχόλια για την εκλογή του Μιγκέλ Ντιάζ-Κανέλ στην προεδρία της Κούβας. Όλα αναφέρονται στο «βιογραφικό» του 57χρονου Κουβανού, γεννημένου μετά την επανάσταση, στελέχους αρχικά της νεολαία του ΚΚ, που έφτασε να διατελεί υπουργός ανώτατης εκπαίδευσης και ύστερα αντιπρόεδρος του Συμβουλίου του Κράτους. Παράλληλα όμως με αυτές τις αναφορές, τα κυρίαρχα μέσα δεν είδαν κουβανικές εκλογές, αλλά μια «παράδοση σκυτάλης» στην εξουσία.

Η στάση του νεοεκλεγέντα, αλλά και η ίδια η ζωή της Κούβας τους διαψεύδουν κατηγορηματικά. Πρώτον, δεν υπήρξε καμία προπαγανδιστική εκστρατεία «διαδοχής» κατά το τέλος της θητείας του Ραούλ Κάστρο. Δεύτερον, οι ίδιοι οι Τσε και Φιντέλ ποτέ δεν μνημονεύτηκαν ως οτιδήποτε άλλο πέρα από σημεία αναφοράς της επανάστασης – το οποίο φαίνεται, εξάλλου, από την ανυπαρξία δρόμων με τα ονόματα τους, αλλά και οποιοδήποτε εμφανές στοιχείο προσωπολατρίας στην κουβανική κοινωνία. Τους διαψεύδει όμως, κυρίως, η ίδια η διαδικασία ανάδειξης του νέου προέδρου.

Οι γενικές εκλογές στην Δημοκρατία της Κούβας διεξάγονται κάθε 5 χρόνια, με συμμετοχή του 85-95% των πολιτών. Οι τελευταίες ανακοινώθηκαν στις 14 Ιουνίου του 2017 και διεξήχθησαν με καθυστέρηση λόγω της αντιμετώπισης του τυφώνα Ίρμα. Φαίνεται πως αντίθετα με τις ΗΠΑ, που σαρώθηκαν από το ίδιο κύμα τυφώνων, για την Κούβα προείχαν οι ανθρώπινες ζωές, επιτυγχάνοντας μια πολύ αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση.  Και βέβαια, υπάρχει μια μεγαλύτερη διαφορά σε σχέση με τις αστικές κοινοβουλευτικές εκλογές, όπου καθένας που συμμετέχει συνήθως διαλέγει όχι τους «αντιπροσώπους» του, αλλά το κόμμα που θα ψηφίσει, ενώ κάθε εκλεγόμενος πρέπει να στηθεί σε μία κομματική λίστα. Οι διαδικασίες στην Κούβα διαφέρουν ακόμη περισσότερο από το εκλογικό σύστημα των ΗΠΑ, που μάλλον έχουν μπερδέψει την ελευθερία της αγοράς με την δημοκρατική ελευθερία, καθώς όλα εξαρτώνται από τις χρηματοδοτήσεις των λόμπι.

Η εκλογική διαδικασία στην Κούβα διεξάγεται, συγκεκριμένα, σε τρεις συνεχόμενες φάσεις: Στην πρώτη διεξάγεται η εκλογή των αντιπροσώπων στις 168 Δημοτικές Συνελεύσεις της Λαϊκής Εξουσίας. Η διαδικασία αυτή πραγματοποιήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2017, εκλέγοντας 12.515 αντιπροσώπους από τους 27.221 υποψηφίους. Δικαίωμα υποψηφιότητας έχει οποιοσδήποτε ενήλικος πολίτης, χωρίς να χρειάζεται κάποια άνωθεν ή κομματική υποστήριξη. Στη δεύτερη φάση γίνεται η εκλογή αντιπροσώπων για τις 15 Περιφερειακές Συνελεύσεις της Λαϊκής Εξουσίας καθώς και τους 605 βουλευτές της Εθνοσυνέλευσης και σε αυτή την διαδικασία συμμετέχουν οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των Δημοτικών συνελεύσεων. Έτσι, στις 11 Μαρτίου μέσω διαφορετικών ψηφοδελτίων για τον κάθε θεσμό, εκλέχτηκαν 1.265 αντιπρόσωποι στις περιφερειακές συνελεύσεις και οι 605 βουλευτές με το 53.22% των τελευταίων να είναι γυναίκες. Hτρίτη και τελευταία φάση αφορά στη σύγκλιση της Εθνοσυνέλευσης και την ανάδειξη του Κρατικού Συμβουλίου, ο πρόεδρος του οποίου είναι και πρόεδρος της Κουβανικής Δημοκρατίας. Οι προτάσεις για υποψηφιότητες στα διάφορα αξιώματα του Συμβουλίου πραγματοποιήθηκαν κατά τη σύγκλιση της εθνοσυνέλευσης στις 18 Απριλίου.

Η κουβανική κοινωνία και λαϊκή εξουσία διατήρησε τις βασικά κεκτημένα της επαναστατικής περιόδου. Και μάλιστα μετά από σχεδόν 60 χρόνια, που η χώρα βρισκόταν όχι «στο στόμα του λύκου» του ιμπεριαλισμού και της καπιταλιστικής κρίσης, αλλά και εν μέσω της κατάρρευσης του σοβιετικού μπλοκ. Παράλληλα με ένα σύστημα εξουσίας βασισμένο στην λαϊκή συμμετοχικότητα, κυβερνώντας στη βάση της κοινωνικής αποδοχής, ο κρατικός έλεγχος στα σημαντικότερα τμήματα της οικονομίας έχει διατηρηθεί, ενώ ταυτόχρονα οι συνθήκες διαβίωσης είναι πολύ ανώτερες σε σύγκριση με την ακραία φτώχεια των καπιταλιστικών χωρών.

Ταυτόχρονα, βεβαίως, σημαντική είναι τα τελευταία χρόνια η τάση για ενίσχυση του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, που έχει πλέον 1.5 εκατ. εργαζομένους, μέσω της ανάπτυξης του τουριστικού τομέα καθώς και της αύξησης των διεθνών επενδύσεων. Αυτό ήταν σαφές και στο άνοιγμα εκ μέρους του Ραούλ Κάστρο στο τελευταίο συνέδριο του ΚΚ Κούβας, όπου υπερασπίστηκε την «ιδιωτική επιχειρηματικότητα σαν συμπληρωματικό στοιχείο της χώρας» αρνούμενος ταυτόχρονα τις «νεοφιλελεύθερες συνταγές ταχέων ιδιωτικοποιήσεων σε παιδεία, υγεία και κοινωνική ασφάλιση».

Tags: , ,

Similar posts

© Some rights reserved 2018 - ΠΡΙΝ Παλιά μορφή και προηγούμενα άρθρα