Log in

Registration

Μετά τις γερμανικές εκλογές: Ο ΣΥΡΙΖΑ στην εποχή της κόλασης

Posted: October 1, 2017 / in: Πολιτικη / Comments Off on Μετά τις γερμανικές εκλογές: Ο ΣΥΡΙΖΑ στην εποχή της κόλασης

του Κώστα Μάρκου

Η παλιά θεωρία των ευρωκομμουνι­στών για τη δυνα­τότητα να αλλά­ξει «από τα μέσα» και προς τα αριστερά η Ευρωπα­ϊκή Ένωση, μεταμορφώθηκε επί ΣΥΡΙΖΑ στην ελπίδα ότι η άνο­δός του στην κυβέρνηση μπορού­σε να ωθήσει σε μια αλλαγή συ­σχετισμών και σε άλλες ευρωπαϊ­κές χώρες. Η αλλαγή συσχετισμών υποτίθεται πως θα βοηθούσε τον ελληνικό λαό και την «αριστερή» του κυβέρνηση, αν όχι να αποτινά­ξει, τουλάχιστον να μειώσει δραστι­κά «το μεγαλύτερο μέρος του χρέ­ους». Αυτός ήταν ο δρόμος για να μπει η χώρα σε έναν «ενάρετο κύ­κλο», όπως είπε ο Τσίπρας πέρυσι.

Τον Ιανουάριο του 2015, με τον σχηματισμό της πρώτης κυ­βέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, οι ελπίδες αυτές φάνηκαν να επι­βεβαιώνονται: οι Ποδέμος βάδι­ζαν προς την εξουσία στην Ισπα­νία και σημαντικά τμήματα των εργαζόμενων σε όλες τις χώρες έβλεπαν τουλάχιστον με συμπά­θεια τη «ριζοσπαστική Αριστερά» στην Ελλάδα.

Μετά την οπισθοχώρηση των Ποδέμος, οι ελπίδες του ΣΥΡΙΖΑ στράφηκαν στον υποψήφιο των γερμανών σοσιαλδημοκρατών. Η αρχική δημοσκοπική έκρηξη του Σουλτς ξαναζέστανε τις ελπίδες. Το αποτέλεσμα των εκλογών της περασμένης Κυριακής γκρέμισε τόσο το νεόκοπο σχέδιο όσο και την παλιά θεωρία, Εξανέμισε κάθε ελπίδα. Αντί για έναν κυβερνητικό συνασπισμό σοσιαλδημοκρατών, αριστερών και πρασίνων, που θα ελάφρυνε το χρέος, έρχεται ένας συνασπισμός των δεξιών χριστια­νοδημοκρατών με τους ακραία νε­οφιλελεύθερους του FDP, με τσό­ντα τους πράσινους, πιθανόν, όμως και με αποχωρήσαντες από το ακροδεξιό, νεοφασιστικό κόμμα «Εναλλακτική για τη Γερμανία».

Στο Βερολίνο ετοιμάζεται το «νέο σχέδιο για την Ευρώπη», μα­ζί με το Παρίσι. Η Μέρκελ χαιρέ­τισε το «όραμα Μακρόν», το οποίο παρουσίασε πριν λίγες ημέρες στη Σορβόνη. Ποιο είναι αυτό;

Οι γερμανικές και γαλλικές πο­λυεθνικές ετοιμάζουν έναν στενό, σχετικά ενοποιημένο κύκλο χω­ρών του ευρώ, με παρόμοια παρα­γωγικότητα, με κοινό προϋπολο­γισμό σε βασικά σημεία, με κοινό στρατό και κοινά σύνορα, σε συν­δυασμό με τη δημιουργία ενός «ευρωπαϊκού ΔΝΤ». Το σχέδιο προβλέπει τον εξοβελισμό αδύ­ναμων χωρών από το ευρώ και το πέταγμά τους σε μια «δεύτερη ταχύτητα» της κόλασης: σε μια ζώ­νη κάτω από τον έλεγχο του «ευ­ρωπαϊκού ΔΝΤ», με συνεχή «επο­πτεία» και «μνημόνια διαρκείας» μέχρι να αποπληρώσουν το 75% του χρέους τους. Πρόκειται για μια διαρκή εργασιακή, κοινωνι­κή και ιδιωτικοποιημένη κόλαση, για μια κατάσταση μόνιμης υποτέ­λειας των αδύναμων εθνών προς τα ηγεμονικά.

Το κοινό σχέδιο Μέρκελ – Μακρόν – πολυεθνικών θα είναι το πρόγραμμα της νέας γερμανι­κής κυβέρνησης, όποια και αν εί­ναι η σύνθεσή της. Το παλιό όνει­ρο του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων για απομάκρυνση του «δαίμονα» Σό­ιμπλε, μετατρέπεται σε εφιάλτη: η ευγενής καρατόμησή του, με τον υποβιβασμό του σε πρόεδρο της Βουλής, δεν απομακρύνει, αλλά βάζει πάνω στο τραπέζι το γνω­στό σχέδιό του για ένα γερμανικό και καταστροφικό για τον ελληνι­κό λαό, Grexit.

Ήδη, ο Κρίστιαν Λίντνερ, ηγέ­της του FDP, δήλωσε ότι «θα πρέ­πει τώρα να ξεκινήσει το Grexit, ώστε να απελευθερωθεί η χώρα από το ευρώ και από τα χρέη της, παραμένοντας όμως στην Ευρω­παϊκή Ένωση».

Η συμπρόεδρος του ακρο­δεξιού νεοφασιστικού κόμματος AfD, Αλίς Βάιγκελ, έχει ήδη τα­χθεί υπέρ της εξόδου, όχι μόνον της Ελλάδας αλλά και της Πορ­τογαλίας και της Ισπανίας από το ευρώ. Ας σημειωθεί εδώ, κάτι που δεν έχει τύχει της αναγκαίας προ­σοχής: η Βάιγκελ ήταν στέλεχος της Γκόλντμαν Σαξ και σύμβουλος επιχειρήσεων, πριν αναρριχηθεί στην ηγεσία του κόμματος αυτού, στρέφοντάς το σε ένα είδος «επι­χειρηματικού φασισμού».

Το αποτέλεσμα των γερμανι­κών εκλογών δεν είναι μόνον ένα Βατερλό των δυο πτερύγων του νεοφιλελευθερισμού, της δεξιάς και της σοσιαλφιλελεύθερης. Εί­ναι ένα Βατερλό και για εκείνη την Αριστερά που πίστεψε στην «αντι­κειμενική προοδευτικότητα» της ΕΕ. Για εκείνη την Αριστερά που αντί να συγκρουστεί μαζί της, συμβιβάστηκε περιμένοντας την «αριστερή ευρωπαϊκή αλλαγή».

Αλλά είναι και ένα μήνυμα για τη μαχόμενη αντι-ΕΕ Αριστερά, στην Ελλάδα και σε όλη την Ευ­ρώπη: Δεν υπάρχει «ενάρετος κύ­κλος» χωρίς μνημόνια, ούτε μέσα στο ευρώ, ούτε έξω από το ευρώ και μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο δρόμος πρέπει να πηγαίνει μέ­χρι το τέλος. Όποιος υποτιμά την πάλη είτε για έξοδο από το ευρώ, είτε για έξοδο από την ΕΕ, όποιος υποτιμά, τελικά, την επαναστατική προοπτική, κινδυνεύει να βρεθεί στο ένα από τα δυο καζάνια της ευρωπαϊκής κόλασης.

Tags:

Similar posts

© Some rights reserved 2018 - ΠΡΙΝ Παλιά μορφή και προηγούμενα άρθρα