Log in

Registration

Home » Η Τελευταια Λεξη

Το άγριο θηρίο της ήπιας προσαρμογής

 

του Θανάση Σκαμνάκη

Το πιο δύσκολο είναι να παλέψεις με τις εδραιωμένες πεποιθήσεις. Όχι τις απόψεις που ακούγονται κάθε βράδυ από τις οθόνες, είτε από ανόητους είτε από «εμβριθείς» παρουσιαστές και αναλυτές, αλλά από εκείνη τη, θρησκευτικής απλότητας, πίστη πως έτσι είναι τα πράγματα και δεν αλλάζουν, και η οποία αναλύεται σε χιλιάδες άλλες…
Read more »

Οι εξορύξεις έχουν τον κόπο τους

του Θανάση Σκαμνάκη

Να κοιτάς και να βλέπεις τον κόσμο ως ολότητα και τον εαυτό σου εντός της, όχι ως ρευστό που παίρνει το κάθε φορά σχήμα, αλλά σαν στερεό (και στέρεο) που αλλάζει το περιβάλλον και μετασχηματίζεται από αυτό. Που αντιλαμβάνεται τους άλλους και το άλλο, όχι ως αντίπαλους αλλά ως δικούς του, από…
Read more »

«Που κείται το καίριο»;

 

του Θανάση Σκαμνάκη

Κι αναζητώ έναν τρόπο να κοιτάξω. Να στραφώ προς το όλον. Αλλά το παράθυρο είναι μοιρασμένο σε τετράγωνα, κύκλους, ανομοιόμορφα αποσπάσματα. Κι ο κόσμος που βλέπει το ίδιο. «Θρυμματισμένοι καιροί». Να στραφώ στην ποίηση, φαίνεται σαν να βλέπει από πολύ μακρυά. Η πολιτική πάλι κοιτάζει από πολύ κοντά, χάνει ολότητες. Κι…
Read more »

Σύνθετη λέξη και όχι απλή ζωή

 

του Θανάση Σκαμνάκη

Τελευταία, ύστερα που ξανατραβήχτηκαν τα νερά, κυκλοφορούν συχνά μοναχικά αποσπάσματα μαχητών που σαν να έχουν χάσει τη μονάδα τους και τραβάνε χωρίς πυξίδα και προσανατολισμό, μια εδώ, μια εκεί. Χωρίς συγκεκριμένο σκοπό ή με ένα υποτυπώδες σχέδιο, για χάρη της κίνησης. Ανεβαίνουν Ακαδημίας, στρίβουν Πανεπιστημίου, αράζουν για λίγο στην Ομόνοια με…
Read more »

Πληθωρισμένες λέξεις

 

του Θανάση Σκαμνάκη

Ο μοντερνισμός στη λογοτεχνία, όπως εκφράστηκε στις κορυφαίες εκδηλώσεις του, από τον Τζόυς, το Ρίλκε, τον Έλιοτ…, αποτέλεσε μια απεγνωσμένη κριτική στην αστική παρακμή, κυρίως μετά τον Πρώτο μεγάλο πόλεμο, μαζί με μια νοσταλγία κάποιου εξιδανικευμένου παρελθόντος. Μετά το Δεύτερο πόλεμο, το φαινόμενο επαναλήφθηκε με τόσο πιο δραματικό τρόπο, όσο πιο…
Read more »

Παρ’ όλη την υγρασία (Για τον Γ. Δελαστίκ)

 

του Θανάση Σκαμνάκη

Στο προηγούμενο φύλλο δημοσιεύτηκε το άρθρο του Γ. Δελαστίκ με το οποίο ανήγγειλε την αποχώρησή του από τη διεύθυνση της εφημερίδας. Οπότε, όσοι ξεκινήσαμε αυτό το εγχείρημα, κυρίως όμως όσοι παραμένουμε στο ΠΡΙΝ επί 27 χρόνια τώρα, κάνουμε και το δικό μας απολογισμό. (Στο μεταξύ είναι πολλοί εκείνοι που δεν είναι…
Read more »

Η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, αλλήθωρη είναι

του Θανάση Σκαμνάκη

Έχουν περάσει αρκετές ημέρες από το συμβάν. Αλλά όσες και να περάσουν η επικαιρότητα και η σημασία του, όχι μόνο συμβολική αλλά και ουσιαστική, είναι ιδιαίτερη για μας. Ή, τουλάχιστον, πρέπει να είναι. Δεν έχει νόημα να ξεκινήσω από την προϊστορία της υπόθεσης και τα όσα συνέβησαν στο μακρινό 2002. Αλλά, αν…
Read more »

Κυρίως, δίπλα στους αντάρτες συντρόφους του

του Θανάση Σκαμνάκη

«Έχω μιά παράκληση να σας απευθύνω. Μην αφήσετε τον φόρο τιμή σας στον Ίλιτς να πάρει τη μορφή λατρείας προς το πρόσωπό του. Μην του χτίσετε μνημεία, μη δώσετε το όνομά του σε κάποιο μέγαρο, μην οργανώσετε επιμνημόσυνες τελετές. Στη ζωή του έδινε τόσο λίγη σημασία σε όλα αυτά, τα θεωρούσε τόσο…
Read more »

© Some rights reserved 2017 - ΠΡΙΝ Παλιά μορφή και προηγούμενα άρθρα